ویزای D7 پرتغال: تابعیت پس از 5 سال برای افراد مالی مستقل

چه کسانی می‌توانند ویزای D7 را دریافت کنند؟

ویزای D7 پرتغال، که به ویزای درآمد غیرفعال نیز معروف است، برای کارآفرینان، بازنشستگان و دیگر متقاضیانی که دارای درآمد غیرفعال هستند، در دسترس است. برخلاف اقامت از طریق سرمایه‌گذاری، هزینه ویزای D7 بسیار کمتر است. این مسیر برای مهاجرت به پرتغال برای خارجی‌ها با مشاغل و پیشینه‌های شغلی مختلف باز است.

وضعیت اقامت می‌تواند به طراحان گرافیک، توسعه‌دهندگان نرم‌افزار، نویسندگان یا کارآفرینان اعطا شود. شرط اصلی برای دریافت این ویزا اثبات درآمد غیرفعال است ^[23] منبع: وزارت امور خارجه پرتغال . پرتغال شرایط مساعدی برای اهداف شخصی و حرفه‌ای ارائه می‌دهد: زیرساخت‌های توسعه‌یافته، جامعه‌ای پیشرفته و هزینه زندگی نسبتاً پایین.

مزایای ویزای D7 پرتغال

ویزای D7 پرتغال برای خارجیان مالی مستقل طراحی شده است که می‌خواهند به‌طور بلندمدت در این کشور زندگی کنند. این ویزا مسیری به سمت اقامت در اروپا، دسترسی به شرایط زندگی مطلوب و فرصتی برای ادغام در جامعه پرتغال با چشم‌انداز بلندمدت فراهم می‌آورد.

امکان دریافت اقامت و تابعیت

پس از تأیید ویزا و ورود متقاضی به پرتغال، آن‌ها می‌توانند برای دریافت مجوز اقامت اقدام کنند. پس از پنج سال، آن‌ها واجد شرایط درخواست تابعیت خواهند بود.

اعضای خانواده متقاضی اصلی نیز می‌توانند اقامت پرتغال را دریافت کنند، شامل:

• همسرж;
• فرزندان زیر سن قانونی;
• فرزندان بزرگسال وابسته;
• والدین.

مجوز اقامت صادرشده پس از ویزای D7 به خارجی‌ها اجازه می‌دهد تا در پرتغال شرکت تأسیس کنند و به عنوان کارمند مشغول به کار شوند.

حركت آزاد در اروپا

پرتغال عضو منطقه شینگن است. خارجی‌هایی که کارت اقامت پرتغالی دارند می‌توانند به راحتی در کشورهای اتحادیه اروپا سفر کنند بدون نیاز به درخواست ویزای جداگانه.

هزینه زندگی مقرون به صرفه

پرتغال در میان کشورهای اروپایی از نظر هزینه زندگی در جایگاه 28 قرار دارد. هزینه زندگی از ۷۷۵ یورو در ماه شروع می‌شود، در حالی که در کشورهای دیگر اروپایی هزینه زندگی بالاتر است: ۸۵۵ یورو در ایتالیا، ۹۰۰ یورو در آلمان و ۱۰۸۰ یورو در فرانسه.

بهینه‌سازی مالیاتی

از سال 2024، رژیم سابق "مقیم غیرمعمول" (NHR) دیگر برای متقاضیان جدید در دسترس نیست. به جای آن، پرتغال رژیم جدید IFICI NHR 2.0 را معرفی کرده است که مزایایی برای حرفه‌ای‌ها در بخش‌های تحقیقاتی، نوآوری و برخی بخش‌های با ارزش بالا فراهم می‌کند ^[24] منبع: پرتال سازمان مالیاتی پرتغال .

افرادی که شرایط لازم را داشته باشند، می‌توانند از نرخ مالیات بر درآمد 20% از درآمدهای شغلی یا خوداشتغالی منبع پرتغالی بهره‌مند شوند، همچنین معافیت‌هایی از مالیات بر درآمدهای خارجی خواهند داشت.

کیفیت زندگی

میانگین طول عمر در پرتغال 81 سال است. این کشور سیستم بهداشتی با کیفیت، سطح بالای امنیت و گزینه‌های فراوان برای تفریح و سرگرمی را ارائه می‌دهد. شهرهای پرتغال همچنین به خاطر جاذبه‌های فرهنگی و میراث غنی خود شناخته شده‌اند. نمونه‌هایی از این جاذبه‌ها شامل کلیسای آلماس در پورتو، شکل‌های استالاکتیت و استالاگمیت در غارهای میرا د آیر و برج بلهم در لیسبون است.

آب و هوای مطلوب

پرتغال کشوری آفتابی است که ۳۰۰ روز آفتابی در سال دارد. گرم‌ترین ماه، جولای است با میانگین دمای ۲۰ تا ۲۷ درجه سانتیگراد. سردترین ماه، ژانویه است که دمای آن بین ۵ تا ۱۰ درجه سانتیگراد است. سواحل جنوبی آب و هوای گرم‌تر و خشکتر دارند. شمال کشور خنک‌تر و بادخیزتر است، در حالی که مرز با اسپانیا بارانی‌تر است.

الزامات ویزای D7 پرتغال برای سرمایه‌گذار و اعضای خانواده

متقاضی اصلی. متقاضی اصلی باید بالای 18 سال باشد و هیچ سابقه کیفری یا مشکل قانونی نداشته باشد.

همسر. اگر درخواست توسط یک زوج متأهل ارائه شود، حداقل درآمد مورد نیاز 50% بیشتر می‌شود — معادل 460 یورو.

فرزندان. فرزندان مجرد وابسته می‌توانند در درخواست گنجانده شوند. حداقل درآمد برای هر فرزند 30% افزایش می‌یابد، یا معادل 276 یورو.

والدین. والدین باید از نظر مالی وابسته به متقاضی اصلی باشند. در این صورت، حداقل درآمد مورد نیاز 50% افزایش می‌یابد.

چگونه استقلال مالی را برای دریافت ویزای D7 اثبات کنیم

هنگام ارائه مدارک به AIMA ^[25] منبع: آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی، AIMA (آژانس مهاجرت پرتغال)، متقاضی باید موارد زیر را تأیید کند:

1. افتتاح حساب پس‌انداز پرتغالی با موجودی حداقل 11,040 یورو.
2. اثبات درآمد غیرفعال ماهانه حداقل 920 یورو. منابع قابل قبول شامل درآمد اجاره‌ای، سود سهام، حق امتیازها، مستمری‌ها یا سود از سپرده‌ها می‌باشد.
3. خرید یا اجاره بلندمدت املاک. برای این مورد حداقل ارزش مشخصی وجود ندارد. رزرو هتل یا رزرو از طریق پلتفرم‌هایی مانند Airbnb نیز پذیرفته می‌شود.

مدارک اضافی ممکن است شامل اظهارنامه‌های مالیاتی سال گذشته یا اثبات خرید سهام یا اوراق قرضه باشد.

بازنشستگان باید شواهدی از پرداخت‌های مستمری ارائه دهند، مانند صورت‌حساب‌های بانکی یا فیش‌های حقوقی که توانایی حمایت از خود را در هنگام زندگی در پرتغال تأیید می‌کند.

مالیات‌هایی که دارندگان ویزای D7 پرداخت می‌کنند

افرادی که ویزای D7 دارند و بیش از 183 روز در سال را در پرتغال می‌گذرانند یا محل اقامت اصلی آنها در این کشور است، به‌عنوان مقیم مالیاتی پرتغال شناخته می‌شوند. بنابراین، آنها موظف به پرداخت مالیات بر درآمد جهانی خود هستند.

قوانین کلی مالیاتی برای مقیمین

به‌عنوان مقیم مالیاتی، دارندگان ویزای D7 باید از همان قوانین مالیاتی که شهروندان پرتغالی رعایت می‌کنند پیروی کنند. مهم‌ترین تعهدات مالیاتی به شرح زیر است:

• مالیات بر درآمد شخصی که با نرخ‌های تصاعدی از 14.5% تا 48% اعمال می‌شود؛
• درآمد اجاره‌ای، سود سهام و بهره: به‌طور کلی با نرخ ثابت 28% مالیات می‌شود، مگر اینکه مالیات‌دهنده انتخاب کند از مقیاس تصاعدی استفاده کند؛
• مالیات بر املاک بین 0.3% تا 0.8% از ارزش مشمول مالیات ملک است؛
• مالیات بر ارث و هدایا: این مالیات بین اعضای نزدیک خانواده اعمال نمی‌شود.

اگر دارنده ویزای D7 مقیم مالیاتی نباشد، تنها بر درآمدهایی که منبع آنها در پرتغال است مالیات می‌دهد. این شامل درآمد اجاره‌ای از ملک‌های واقع در کشور است.

رژیم جدید IFICI، NHR 2.0

از اول ژانویه 2024، رژیم "مقیم غیرمعمول" (NHR) دیگر برای متقاضیان جدید در دسترس نیست. این رژیم با "رژیم مشوق برای تحقیق علمی و نوآوری" (IFICI)، که به آن NHR 2.0 نیز گفته می‌شود، جایگزین شده است.

ویژگی‌های کلیدی IFICI:

1. مدت زمان: مزایا برای 10 سال متوالی اعطا می‌شود.
2. نرخ مالیات کاهش‌یافته: مالیات ثابت 20% بر درآمد شغلی و خوداشتغالی از حرفه‌های خاص در علم، تحقیق، نوآوری، فناوری اطلاعات، مهندسی و نقش‌های مدیریتی.
3. درآمدهای خارجی: در اکثر موارد از مالیات پرتغال معاف است، به‌استثنای مستمری‌ها و درآمدهای حاصل از حوزه‌های مالیاتی سیاه.
4. مستمری‌ها: تحت نرخ‌های تصاعدی استاندارد مالیات بر درآمد (IRS) مالیات می‌شود و هیچ معافیتی در رژیم جدید وجود ندارد.
5. حوزه‌های مالیاتی سیاه: درآمدهای حاصل از بهشت‌های مالیاتی با نرخ 35% مالیات می‌شود.

برای واجد شرایط بودن در رژیم IFICI، متقاضی باید پس از 1 ژانویه 2024 مقیم مالیاتی پرتغال شود و نباید در پنج سال گذشته در پرتغال مقیم بوده باشد.

شرایط واجد شرایط بودن بستگی به این دارد که متقاضی در حرفه‌ها یا شرکت‌هایی که در زمینه تحقیق، نوآوری یا فعالیت‌های تجاری بین‌المللی مشغول به کار هستند، درآمد داشته باشد.

هزینه زندگی در پرتغال

پرتغال به‌عنوان یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین کشورهای غرب اروپا شناخته می‌شود. در اینجا به برخی از اصلی‌ترین دسته‌های هزینه برای ساکنان و تازه‌واردان اشاره شده است:

اجاره و املاک

اجاره ماهانه یک آپارتمان یک خوابه در مرکز شهر حدود 940 یورو و خارج از مرکز حدود 746 یورو است. در لیسبون، هزینه ماهانه برای یک نفر، به‌جز اجاره، حدود 755 یورو است. برای یک خانواده چهار نفره، حدود 2,680 یورو است.

پورتو مقرون‌به‌صرفه‌تر است: هزینه کلی زندگی به همراه اجاره تقریباً 11% کمتر از لیسبون است و اجاره‌ها تقریباً 34% ارزان‌تر هستند.

Utilities (خدمات عمومی)

برای یک آپارتمان 85 مترمربعی، خدمات عمومی ماهانه مانند برق، آب، گرمایش، سرمایش و جمع‌آوری زباله‌ها به‌طور متوسط حدود 111 یورو است. اینترنت پرسرعت با داده نامحدود معمولاً حدود 35 یورو در ماه هزینه دارد.

خواربار و مواد غذایی

یک فرد به‌طور متوسط حدود 680 یورو در ماه برای غذا و ملزومات ضروری هزینه می‌کند، در حالی که یک خانواده چهار نفره حدود 2,400 یورو صرف می‌کند.

قیمت‌های روزمره شامل موارد زیر است:

• وعده غذایی در یک رستوران ارزان: 10 یورو در پورتو، 14 یورو در لیسبون.
• کاپوچینو: 1.90 یورو در پورتو، 2.40 یورو در لیسبون.
• فیله مرغ به ازای هر پوند: 2.90 یورو در پورتو، 3.10 یورو در لیسبون.

تفریح و سرگرمی

به‌جز اجاره، هزینه تفریح و هزینه‌های روزمره به‌طور متوسط برای یک فرد حدود 600 یورو در ماه است. در لیسبون، شامل اجاره، یک نفر حدود 1,835 یورو در ماه هزینه می‌کند. برای یک خانواده چهار نفره، هزینه‌های ماهانه کلی حدود 4,355 یورو است.

مقایسه هزینه‌های ماهانه زندگی: فرد مجرد در مقابل خانواده سه نفره

دسته‌بندی	فرد مجرد	خانواده سه نفره
اجاره	940 یورو	1,400 یورو
خدمات عمومی	110 یورو	150 یورو
اینترنت	35 یورو	35 یورو
خواربار و ملزومات	680 یورو	1,800 یورو
تفریح و سرگرمی	150 یورو	350 یورو
بلیت حمل و نقل عمومی	45 یورو	120 یورو
جمع کل	1,835 یورو	3,600 یورو

مقاصد جذاب در پرتغال برای جابجایی با ویزای D7

لیسبون و پورتو محبوب‌ترین مقاصد جابجایی برای مهاجران هستند. با این حال، شهرهای دیگری نیز با فرهنگ و کیفیت زندگی خود، خارجی‌ها را جذب می‌کنند.

سینترا. شهری در دامنه کوه‌ها نزدیک به لیسبون، که به‌خاطر قلعه‌ها و کاخ‌هایش شناخته می‌شود. جو قرون‌وسطایی و مناظر سبز آن، این منطقه را به مکانی محبوب برای کسانی تبدیل کرده است که به دنبال محیطی دیدنی و آرام هستند.

اوره. شهری تاریخی که به‌خاطر خرابه‌های رومی، خیابان‌های قرون‌وسطایی و معماری نمادین مانند معبد دیانا مشهور است. این شهر یک میراث جهانی یونسکو است.

فاروم. مناسب برای کسانی که می‌خواهند ترکیبی از تاریخ، طبیعت و استراحت در کنار دریا را تجربه کنند. شهر قدیمی، دیوارهای قرون‌وسطایی و سواحل بکر پارک طبیعی ریا فورموزا، بسیاری از تازه‌واردان را جذب می‌کند.

براگا. شهری با میراث مذهبی قوی که به‌خاطر کلیساهای تاریخی مانند زیارتگاه بوم جیزو دو مونته شناخته می‌شود. این شهر همچنین یک زندگی فرهنگی پویا با جشنواره‌ها، موزه‌ها و جو دانشگاهی پرجنب‌وجوش دارد.

مادیرا. مناسب برای کسانی که از سبک زندگی فعال لذت می‌برند، با سواحل دراماتیک، جنگل‌های متراکم و کوه‌های بلند. پایتخت آن، فونچال، جذابیت سنتی را با امکانات مدرن ترکیب می‌کند.

آویرُ. شهری ساحلی که به‌خاطر قایق‌های رنگارنگ «مولیسرو»، کانال‌ها و خیابان‌های باریک و دل‌انگیز خود شناخته می‌شود.

حقایق کلیدی درباره ویزای D7 پرتغال

1. ویزای D7 پرتغال برای افراد مستقل مالی طراحی شده است، مانند کارآفرینان و بازنشستگان.
2. حداقل درآمد مورد نیاز برای درخواست ویزا، 920 یورو در ماه است. متقاضیان باید حداقل 11,040 یورو در حساب پس‌انداز خود داشته باشند.
3. همسر، فرزندان و والدین می‌توانند تحت ویزای D7 به متقاضی اصلی ملحق شوند.
4. ویزا برای مدت 4 ماه صادر می‌شود. در این مدت، متقاضی باید به پرتغال سفر کرده و برای دریافت مجوز اقامت درخواست دهد. کارت اقامت برای 2 سال معتبر است و می‌تواند برای 3 سال دیگر تمدید شود.
5. پس از 5 سال دارا بودن کارت اقامت، فرد خارجی می‌تواند برای اقامت دائم یا تابعیت درخواست دهد.
6. فرد خارجی که 183 روز در سال در پرتغال بماند، به‌طور خودکار به عنوان مقیم مالیاتی شناخته می‌شود و از مزایای مالیاتی بهره‌مند می‌شود.