مزایا و معایب زندگی در پرتغال: نکاتی که باید پیش از مهاجرت در نظر بگیرید

9 دلیل برای مهاجرت به پرتغال

پرتغال مجموعه‌ای از مزایای عملی را ارائه می‌دهد که آن را به مقصدی جذاب برای مهاجرت تبدیل کرده است. این مزایا عواملی را در بر می‌گیرند که بر زندگی روزمره، چشم‌انداز اقامت بلندمدت و فرصت‌های کار، تحصیل و سفر تأثیر می‌گذارند.

1. کیفیت بالای زندگی

بر اساس رتبه‌بندی Expat Insider 2026، پرتغال در میان 31 مقصد مهاجران خارجی در جایگاه 8 قرار دارد. پرتغال به‌ویژه در زمینه امور مالی شخصی، سهولت استقرار و کیفیت زندگی عملکرد مطلوبی دارد ^[1] منبع: Expat Insider 2026 از InterNations: نگاهی کلی به پرتغال .

میانگین امید به زندگی در پرتغال 82.7 سال است که 1 سال بالاتر از میانگین اتحادیه اروپا محسوب می‌شود. این کشور از سیستم بهداشت و درمان توسعه‌یافته‌ای برخوردار است. خدمات درمانی رایگان برای کودکان، زنان باردار، بازنشستگان و شهروندانی که به صندوق تأمین اجتماعی حق بیمه پرداخت می‌کنند، در دسترس است.

بر اساس نتایج، 74% از مردم پرتغال از کیفیت زندگی خود رضایت دارند و 70% نیز نسبت به آینده خود و خانواده‌شان خوش‌بین هستند نظرسنجی بهار 2026 پارلمان اروپا ^[2] منبع: یوروبارومتر بهار 2026 از پارلمان اروپا، منتشرشده در ژوئیه 2026 .

2. هزینه مقرون‌به‌صرفه زندگی

هزینه‌های زندگی در پرتغال از کشورهای اروپایی همسایه پایین‌تر است. برای مثال، هزینه مواد غذایی، پوشاک و صرف غذا در رستوران حدود 20% کمتر از اسپانیا است.

میانگین هزینه‌های ماهانه برای 1 نفر، بدون احتساب اجاره، حدود €760 است. اجاره یک آپارتمان 1خوابه در مرکز لیسبون تقریباً €1,450 در ماه هزینه دارد.

3. مسیر دریافت تابعیت

اتباع خارجی که در پرتغال زندگی می‌کنند، می‌توانند واجد شرایط دریافت تابعیت پرتغال شوند. از 19 مه 2026، دوره لازم برای اخذ تابعیت از طریق اقامت برای اتباع کشورهای عضو اتحادیه اروپا و کشورهای پرتغالی‌زبان به 7 سال و برای اتباع سایر کشورها به 10 سال افزایش یافته است.

گذرنامه پرتغال امکان ورود بدون ویزا یا با شرایط ساده‌شده به 185 کشور را فراهم می‌کند.

4. سفر بدون ویزا

دارندگان اقامت پرتغال می‌توانند بدون ویزا به 29 کشور منطقه شنگن سفر کنند و در هر دوره 180روزه، حداکثر 90 روز آزادانه در این کشورها اقامت داشته باشند.

منطقه شنگن شامل 25 کشور عضو اتحادیه اروپا و همچنین ایسلند، نروژ، سوئیس و لیختن‌اشتاین است.

5. امنیت

دولت هر سال گزارش سالانه امنیت داخلی، موسوم به RASI، را منتشر می‌کند. بر اساس گزارش سال 2025، جرایم خشن و جدی 1.6% کاهش یافته است. سرقت همچنان بیشترین میزان گزارش‌شده در میان جرایم را دارد ^[3] منبع: دولت پرتغال: گزارش سالانه امنیت داخلی 2025 .

پرتغال در شاخص جهانی صلح 2026 رتبه 7 را به دست آورد ^[4] منبع: مؤسسه اقتصاد و صلح: شاخص جهانی صلح 2026 .این کشور همچنین به مهمان‌نوازی و رفتار دوستانه ساکنان محلی با اتباع خارجی شناخته می‌شود.

6. فرصت‌های تجاری

پرتغال مزایای متعددی برای کارآفرینان و سرمایه‌گذاران ارائه می‌دهد. این کشور به‌عنوان عضو اتحادیه اروپا، دسترسی کسب‌وکارها به بازار واحد اتحادیه اروپا با حدود 450 میلیون مصرف‌کننده را فراهم می‌کند. شرکت‌ها می‌توانند بر اساس قواعد مشترک بازار، کالا و خدمات خود را در کشورهای اتحادیه اروپا عرضه کنند؛ هرچند ممکن است الزامات خاص هر بخش همچنان اعمال شود.

کارآفرینان خارجی می‌توانند فعالیت تجاری را مبنایی برای دریافت اقامت پرتغال قرار دهند. بسته به نوع پروژه، امکان درخواست از مسیرهایی مانند ویزای تجاری D2 یا Startup Visa وجود دارد.

استارتاپ‌های واجد شرایط ممکن است از مشوق‌های مالیاتی، از جمله نرخ‌های کاهش‌یافته مالیات بر درآمد شرکت‌ها، اعتبارهای مالیاتی سرمایه‌گذاری و معافیت یا کاهش برخی مالیات‌های مربوط به املاک و حق تمبر بهره‌مند شوند.

7. آموزش باکیفیت

University of Lisbon در رتبه‌بندی QS World University Rankings 2027 در میان 300 دانشگاه برتر جهان قرار دارد. 4 دانشگاه دیگر پرتغال نیز در میان 500 دانشگاه برتر قرار گرفته‌اند: University of Porto، University of Coimbra، NOVA University Lisbon و University of Aveiro ^[5] منبع: QS TopUniversitites: رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان 2027 .

شهریه دانشگاه‌های پرتغال نسبتاً مقرون‌به‌صرفه است. برای مثال، دانشجویان University of Lisbon سالانه حدود €3,000—3,500 پرداخت می‌کنند.

8. شرایط زیست‌محیطی مطلوب

در سال 2025، انرژی‌های تجدیدپذیر 68% از مصرف برق پرتغال را تأمین کردند و نیروگاه‌های برق‌آبی و بادی بیشترین سهم را داشتند ^[6] منبع: REN: داده‌های فنی 2025 . این کشور در سال 2021 تولید برق با زغال‌سنگ را به‌طور کامل متوقف کرد ^[7] منبع: اداره کل انرژی و زمین‌شناسی پرتغال: اطلاعات درباره تعطیلی نیروگاه زغال‌سنگی Pego در سال 2021 .

استفاده از حمل‌ونقل برقی در حال افزایش است. در سال 2025، خودروهای قابل شارژ حدود 34% از ثبت خودروها را تشکیل دادند و سهم خودروهای سواری تمام‌برقی از بازار به 23.2% رسید ^[8] منبع: کمیسیون اروپا، رصدخانه سوخت‌های جایگزین اروپا: [پرتغال: رکورد فروش خودروهای برقی در سال 2025] . این خودروها هنگام حرکت هیچ آلایندگی خروجی تولید نمی‌کنند و در نتیجه به کاهش آلودگی هوای محلی در شهرها کمک می‌کنند.

9. آب‌وهوای معتدل

پرتغال زمستان‌هایی معتدل و تابستان‌هایی گرم دارد. شرایط آب‌وهوایی بسته به منطقه متفاوت است: شمال و مرکز کشور بارندگی بیشتری دارند و دمای آن‌ها پایین‌تر است، در حالی که جنوب تابستان‌هایی طولانی‌تر و گرم‌تر دارد. لیسبون در طول سال دمای نسبتاً معتدلی دارد؛ میانگین دما در زمستان حدود +10°C است و در تابستان به حدود +29°C می‌رسد.

5 عیب زندگی در پرتغال

زندگی در پرتغال با چالش‌های عملی نیز همراه است که می‌توانند بر آسایش روزمره، اشتغال و فرایند اخذ اقامت تأثیر بگذارند.

1. شرایط اقلیمی شدید

پرتغال زمستان‌هایی معتدل و تابستان‌هایی گرم دارد، اما آب‌وهوای آن معایبی نیز دارد. زمستان‌ها ممکن است بارانی و مرطوب باشند، در حالی که دمای تابستان گاهی تا +40°C افزایش می‌یابد. مناطق ساحلی ممکن است با بادهای شدید اقیانوس اطلس مواجه شوند و شرایط آب‌وهوایی میان شمال و جنوب کشور تفاوت قابل‌توجهی دارد.

2. نبود سیستم گرمایش مرکزی

زمستان‌های پرتغال عموماً معتدل هستند، بنابراین بسیاری از خانه‌ها و آپارتمان‌ها سیستم گرمایش مرکزی ندارند. ساکنان برای گرم‌کردن فضای خانه از دستگاه‌های تهویه مطبوع، بخاری‌های برقی و شومینه استفاده می‌کنند. این موضوع می‌تواند هزینه برق را به‌طور قابل‌توجهی افزایش دهد.

3. بیکاری

شرکت‌های پرتغالی اغلب به متخصصان محلی اولویت می‌دهند. احتمال استخدام اتباع خارجی بیشتر زمانی است که نیروی محلی واجد شرایط در دسترس نباشد. همچنین خارجی‌ها معمولاً می‌توانند در مزارع و صنعت گردشگری مشاغل فصلی پیدا کنند.

4. بوروکراسی

اتباع خارجی ممکن است از همان مرحله درخواست اقامت با بوروکراسی پیچیده پرتغال مواجه شوند. متقاضیان باید مدارک متعددی جمع‌آوری کنند، آن‌ها را ترجمه کرده و در موارد لازم برای تأیید و تصدیق مدارک اقدام کنند. صف‌های طولانی در ادارات دولتی نیز می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

پرتغال با انتقال بسیاری از فرایندها به‌صورت آنلاین در تلاش است این وضعیت را بهبود دهد. برای مثال، اظهارنامه‌های مالیاتی را می‌توان به‌صورت آنلاین ارسال کرد و درخواست‌ها و پرسش‌ها از نهادهای دولتی نیز از طریق وب‌سایت‌های رسمی دولت قابل ثبت است.

5. احتمال رد درخواست اقامت

مراجع مهاجرتی پرتغال ممکن است درخواست را رد کنند اگر تبعه خارجی:

• مجموعه مدارک ناقصی ارائه دهد؛
• مبنای قانونی برای دریافت اقامت نداشته باشد؛
• قوانین مهاجرتی را نقض کند.

درخواست اقامت همچنین ممکن است به دلایل مرتبط با امنیت ملی یا سایر عواملی که خارج از کنترل متقاضی هستند، رد شود.

برای مهاجرت، کدام شهر پرتغال را انتخاب کنیم

لیسبون پایتخت و بزرگ‌ترین شهر پرتغال است و جامعه بین‌المللی بزرگی دارد. بر اساس آمار آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال، در سال 2024 تعداد 202,430 تبعه خارجی در محدوده شهرداری لیسبون زندگی می‌کردند.

این شهر زیرساخت‌های توسعه‌یافته‌ای دارد که شامل مدارس بین‌المللی، مهدکودک‌ها و University of Lisbon می‌شود. فرودگاه بین‌المللی در محدوده شهر قرار دارد و با حمل‌ونقل عمومی یا خودرو می‌توان در حدود 20 دقیقه به آن رسید.

به‌دلیل جمعیت زیاد و شبکه حمل‌ونقل پرتردد، لیسبون ممکن است شهری پرسر‌وصدا به نظر برسد. اتباع خارجی که به‌دنبال سبک زندگی آرام‌تر و آسوده‌تری هستند، اغلب سایر مناطق پرتغال را انتخاب می‌کنند.

پورتو دومین شهر بزرگ پرتغال است و تاریخ آن به حدود 300 سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. تقریباً تمام مرکز تاریخی شهر در فهرست میراث جهانی UNESCO قرار دارد.

هزینه زندگی در پورتو کمتر از پایتخت است. اجاره ماهانه یک آپارتمان 1خوابه در مرکز شهر حدود €1,140 است. میانگین هزینه‌های ماهانه برای 1 نفر، بدون احتساب اجاره، حدود €700 برآورد می‌شود. در مقایسه، اجاره آپارتمانی مشابه در لیسبون حدود €1,460 در ماه است و میانگین هزینه‌های زندگی به €760 می‌رسد.

کاشکایش برای افرادی مناسب است که می‌خواهند نزدیک لیسبون بمانند، اما زندگی در ساحل را ترجیح می‌دهند. این شهر 25 km با پایتخت فاصله دارد و می‌توان با خودرو، اتوبوس یا قطار به آن رسید.

کاشکایش در گذشته یک دهکده ماهیگیری بود. پس از ساخت بندر، این دهکده به شهر تبدیل شد. امروزه کاشکایش مقصدی گردشگری و محبوب است، به‌ویژه در میان موج‌سواران محلی و بین‌المللی. آن‌ها برای تمرین به خط ساحلی ناهموار Serra de Sintra در شمال شهر می‌آیند.

هزینه زندگی در کاشکایش بالاتر از لیسبون است. میانگین اجاره آپارتمان در مرکز شهر حدود €1,560 در ماه است.

کویمبرا حدود 2 ساعت با لیسبون فاصله دارد. از کویمبرا می‌توان با قطار یا اتوبوس به دیگر شهرهای پرتغال سفر کرد.

این شهر دانشگاهی آرام، دارای قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه، زیرساخت توسعه‌یافته و دانشگاه‌های معتبر است. University of Coimbra، قدیمی‌ترین دانشگاه پرتغال که در سال 1290 تأسیس شده، در این شهر قرار دارد.

کویمبرا همچنین به مدارس بین‌المللی خود، از جمله Cambridge School و International House، شناخته می‌شود. به‌دلیل تعداد بالای دانشجویان بین‌المللی، زبان انگلیسی در این شهر نسبت به بسیاری از دیگر شهرهای پرتغال کاربرد گسترده‌تری دارد.

اجاره آپارتمان در کویمبرا حدود نصف لیسبون هزینه دارد. میانگین هزینه یک وعده غذا در رستورانی ارزان‌قیمت حدود €10 است. این هزینه در پایتخت حدود 30% بیشتر است.

فونشال شهر اصلی مجمع‌الجزایر مادیرا است. از لیسبون می‌توان با هواپیما به این شهر سفر کرد و مدت پرواز حدود 2 ساعت است. در فصل گردشگری، سرویس کشتی نیز از پورتیمائو به این جزیره فعالیت می‌کند.

هزینه زندگی و قیمت املاک نسبتاً پایین است. قیمت اجاره حدود 10% کمتر از لیسبون است. یک آپارتمان 1خوابه در مرکز شهر را می‌توان با حدود €1,330 در ماه اجاره کرد.

هزینه زندگی در پرتغال

قیمت‌ها در پرتغال نسبت به بسیاری از کشورهای اروپای غربی پایین‌تر است. میانگین هزینه‌های ماهانه برای 1 نفر، بدون احتساب اجاره، حدود €677 است ^[9] منبع: بر اساس پایگاه داده Numbeo . در فرانسه، رقم مشابه حدود €933 است.

هزینه اجاره در پرتغال به منطقه، نوع ملک و موقعیت آن بستگی دارد. اجاره مسکن در شهرهای بزرگی مانند لیسبون و پورتو گران‌تر است.

در سراسر پرتغال، اجاره یک آپارتمان 1خوابه در مرکز شهر حدود €910 در ماه و در خارج از مرکز شهر حدود €725 است ^[10] منبع: بر اساس پایگاه داده Numbeo . در مقایسه، اجاره املاک مشابه در بریتانیا حدود 28—31% گران‌تر است.

قیمت خرید ملک در مرکز لیسبون به‌طور میانگین حدود €6,810 به‌ازای هر مترمربع و در مرکز پورتو حدود €4,590 به‌ازای هر مترمربع است ^[11] منبع: پایگاه داده Numbeo: لیسبون در مقایسه با پورتو .

خرید ملک در پرتغال می‌تواند درآمد اجاره‌ای ایجاد کند، به‌ویژه در مناطقی که تقاضای بالایی از سوی ساکنان و گردشگران وجود دارد. بازده ناخالص اجاره بسته به موقعیت و نوع ملک متفاوت است و معمولاً حدود 4—8% است ^[12] منبع: Global Property Guide: پرتغال: بازده ناخالص اجاره .

میانگین قیمت اجاره و خرید ملک در شهرهای پرتغال

شهر	اجاره ماهانه	قیمت هر 1 m²
کاشکایش	€1,565	€6,185
لیسبون	€1,465	€6,811
فونشال	€1,336	€4,263
پورتو	€1,141	€4,589
براگا	€819	€2,225
کویمبرا	€777	€2,472

مواد غذایی در پرتغال در مقایسه با بسیاری از کشورهای اروپای غربی نسبتاً ارزان هستند. برای مثال، قیمت 1 kg پنیر محلی حدود €10 و قیمت 1 kg گوشت گاو حدود €13 است.

الکل و دخانیات نسبتاً گران هستند، زیرا هم مشمول مالیات بر ارزش افزوده و هم عوارض خاص می‌شوند. قیمت یک بسته سیگار حدود €5.60 است.

حمل‌ونقل. قیمت بلیت یک‌طرفه حمل‌ونقل عمومی محلی حدود €2 است. کرایه استاندارد تاکسی حدود €0.98 به‌ازای هر km است.

هزینه خدمات شهری به نوع ملک و میزان مصرف خانوار بستگی دارد. هزینه متوسط خدمات پایه برای یک آپارتمان 85 m²، شامل برق، گرمایش، سرمایش، آب و جمع‌آوری زباله، حدود €120 در ماه است.

مهدکودک‌ها و مدارس. هزینه یک مهدکودک خصوصی حدود €442 در ماه است. شهریه مدارس ابتدایی بین‌المللی به‌طور میانگین حدود €10,300 در سال است.

ساکنان می‌توانند فرزندان خود را بدون پرداخت شهریه در مدارس دولتی ثبت‌نام کنند. هزینه‌های اضافی، مانند غذای مدرسه، ممکن است جداگانه دریافت شود و می‌تواند به درآمد خانواده بستگی داشته باشد.

تحصیلات عالی در پرتغال معمولاً مشمول پرداخت شهریه است. شهریه دانشجویان بین‌المللی توسط هر دانشگاه و هر برنامه تحصیلی به‌طور جداگانه تعیین می‌شود. برای مثال، دانشجویان بین‌المللی در دانشکده علوم University of Lisbon برای دوره‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد در سال تحصیلی 2026/2027 سالانه €3,500 پرداخت می‌کنند.

اتباع غیر اتحادیه اروپا که تا 1 ژانویه سال درخواست، بیش از 2 سال به‌طور پیوسته و قانونی در پرتغال اقامت داشته باشند، معمولاً دیگر در گروه دانشجویان بین‌المللی طبقه‌بندی نمی‌شوند. آن‌ها می‌توانند بر اساس همان مقررات شهریه‌ای دانشجویان داخلی تحصیل کنند. برای مثال، شهریه تحت نظام عمومی در University of Lisbon سالانه €697 است.

اینترنت و خدمات تلفن همراه. هزینه یک طرح ماهانه تلفن همراه شامل مکالمه و بیش از 10 GB اینترنت حدود €18 است. اینترنت خانگی نامحدود نیز حدود €36 در ماه هزینه دارد.

شرایط زندگی در پرتغال

شرایط زندگی در پرتغال میان شهرهای بزرگ، مناطق ساحلی و شهرهای کوچک‌تر در نواحی داخلی کشور متفاوت است. لیسبون و پورتو گسترده‌ترین انتخاب را از نظر مراکز درمانی، مدارس، حمل‌ونقل عمومی و خدمات روزمره ارائه می‌دهند، در حالی که ساکنان شهرهای کوچک‌تر ممکن است بیشتر به خودروی شخصی وابسته باشند و برای دریافت خدمات تخصصی به شهرهای بزرگ‌تر سفر کنند.

خدمات درمانی از طریق مراکز دولتی و خصوصی ارائه می‌شود. سیستم دولتی طیف گسترده‌ای از خدمات پزشکی را پوشش می‌دهد، اما زمان انتظار برای ویزیت و اقدامات غیرضروری ممکن است طولانی باشد. کلینیک‌های خصوصی برای دریافت نوبت سریع‌تر و دسترسی به پزشکان متخصص به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند.

آموزش شامل مدارس دولتی، خصوصی و بین‌المللی است. زبان اصلی تدریس در مدارس دولتی پرتغالی است، در حالی که مدارس بین‌المللی معمولاً از برنامه‌های آموزشی بریتانیایی، آمریکایی یا دیپلم بین‌المللی پیروی می‌کنند. بیشتر مدارس بین‌المللی در لیسبون، کاشکایش، پورتو و آلگاروه قرار دارند.

زیرساخت‌ها. شهرهای بزرگ دارای سیستم‌های توسعه‌یافته حمل‌ونقل عمومی، مراکز درمانی، مدارس، دانشگاه‌ها، مراکز خرید و سایر خدمات روزمره هستند. لیسبون و پورتو از طریق شبکه‌های ریلی و بزرگراهی به سایر مناطق متصل‌اند و فرودگاه‌های بین‌المللی دارند.

زیرساخت‌ها در شهرهای کوچک‌تر و مناطق روستایی معمولاً محدودتر است و در این مناطق استفاده از خودرو برای رفت‌وآمد روزانه می‌تواند راحت‌تر باشد.

امنیت به‌طور کلی در زندگی روزمره نگرانی عمده‌ای محسوب نمی‌شود. خطرات رایج‌تر شامل جیب‌بری و سرقت در مناطق گردشگری و حمل‌ونقل عمومی است، نه جرایم خشن. مانند سایر کشورهای جنوب اروپا، ساکنان باید خطرات فصلی مانند موج‌های گرما و آتش‌سوزی جنگل‌ها را نیز در نظر بگیرند.

نگرش نسبت به اتباع خارجی. پرتغال جمعیت بین‌المللی قابل‌توجهی دارد، به‌ویژه در لیسبون، پورتو، آلگاروه و مادیرا. حضور اتباع خارجی در زندگی روزمره این مناطق امری رایج است و جوامع بین‌المللی تثبیت‌شده‌ای در آن‌ها شکل گرفته‌اند.

با افزایش مهاجرت، این موضوع در مباحث عمومی پرتغال نیز برجسته‌تر شده است؛ بنابراین نگرش‌ها نسبت به مهاجران در میان همه بخش‌های جامعه به یک اندازه مثبت نیست.

ادغام در زندگی محلی معمولاً با دانستن زبان پرتغالی آسان‌تر است، هرچند تازه‌واردان می‌توانند بسیاری از امور روزمره را با زبان انگلیسی انجام دهند.

پرتغال از سطح بالایی از مهارت زبان انگلیسی برخوردار است و در شاخص مهارت زبان انگلیسی EF در سال 2025، میان کشورها و مناطقی که انگلیسی زبان مادری آن‌ها نیست، رتبه 6 جهان را کسب کرد ^[13] منبع: EF English Proficiency Index: رتبه‌بندی جهانی کشورها و مناطق 2025 . زبان انگلیسی در شهرهای بزرگ به‌طور گسترده صحبت می‌شود و در گردشگری، کسب‌وکارهای بین‌المللی و بخش خدمات کاربرد زیادی دارد.

زبان پرتغالی برای ادغام عمیق‌تر در جامعه و هنگام تعامل با نهادهای دولتی، ارائه‌دهندگان خدمات درمانی، مالکان املاک و کسب‌وکارهای محلی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

مالیات در پرتغال

اتباع خارجی در صورتی مقیم مالیاتی پرتغال محسوب می‌شوند که در هر دوره 12ماهه بیش از 183 روز در این کشور حضور داشته باشند. همچنین اگر در پرتغال خانه‌ای داشته باشند که برای اقامت معمول آن‌ها در نظر گرفته شده باشد، ممکن است مقیم مالیاتی شناخته شوند. مقیمان مالیاتی عموماً بابت درآمد جهانی خود مشمول مالیات هستند.

افراد غیرمقیم مالیاتی کسانی هستند که کمتر از 183 روز در سال در پرتغال اقامت دارند، اما از منابع داخل کشور درآمد دریافت می‌کنند.

مالیات‌های اصلی در پرتغال عبارت‌اند از:

• مالیات بر درآمد اشخاص؛
• حق بیمه تأمین اجتماعی؛
• حق تمبر؛
• مالیات بر عایدی سرمایه؛
• مالیات‌های مربوط به املاک؛
• مالیات بر ارزش افزوده.

برخی نرخ‌ها تصاعدی هستند و به میزان درآمد مؤدی بستگی دارند.

مالیات بر درآمد اشخاص برای افراد مقیم در سال 2026 از 12.5 تا 48% متغیر است. پایین‌ترین نرخ برای درآمد مشمول مالیات تا €8,342 اعمال می‌شود، در حالی که بالاترین نرخ برای درآمد بیش از €86,634 در نظر گرفته شده است.

نرخ مالیات افراد غیرمقیم به نوع درآمد حاصل از منابع پرتغال بستگی دارد. برای برخی گروه‌های درآمدی نرخ 25% اعمال می‌شود، در حالی که سایر درآمدها ممکن است مشمول نرخ‌های متفاوتی باشند.

نرخ مالیات بر ارزش افزوده بسته به قلمرو متفاوت است. در سرزمین اصلی پرتغال، نرخ‌ها 6%، 13% و 23% هستند. در مادیرا این نرخ‌ها 4%، 12% و 22% و در آزور برابر با 4%، 9% و 16% هستند.

پرتغال با کشورهای متعددی، از جمله ایالات متحده و بریتانیا، موافقت‌نامه جلوگیری از اخذ مالیات مضاعف دارد. این موافقت‌نامه‌ها به جلوگیری از مالیات‌گیری دوباره از یک درآمد کمک می‌کنند و ممکن است اجازه دهند مالیات پرداخت‌شده در یک کشور از مالیات قابل‌پرداخت در کشور دیگر کسر شود.

مالیات‌های اصلی برای مقیمان پرتغال

مالیات	اشخاص حقیقی	شرکت‌ها
مالیات بر درآمد اشخاص یا شرکت‌ها	12.5—48%	19%
حق بیمه تأمین اجتماعی	11%	23.75%
مالیات بر ارزش افزوده	—	4—23%
مالیات بر عایدی سرمایه	28% یا 12.5—48%	معمولاً در درآمد مشمول مالیات شرکت منظور می‌شود
حق تمبر	0.8—10.8%	0.8—10.8%
مالیات انتقال ملک	0—8%	0—8%
مالیات سالانه شهرداری بر املاک	0.3—0.45%	0.3—0.45%

نحوه مهاجرت به پرتغال

برای مهاجرت به پرتغال، اتباع خارجی باید اقامت این کشور را دریافت کنند. بسته به مسیر اقامتی، متقاضیان می‌توانند در اقتصاد سرمایه‌گذاری کنند، درآمد پایدار خود را اثبات کنند، در یکی از دانشگاه‌های پرتغال ثبت‌نام کنند یا برای کار به این کشور نقل‌مکان کنند.

ویزای طلایی

ویزای طلایی پرتغال، یا اقامت از طریق سرمایه‌گذاری، برای اتباع خارجی که در اقتصاد این کشور سرمایه‌گذاری می‌کنند در دسترس است:

1. €250,000+ برای حفاظت یا مرمت میراث فرهنگی ملی.
2. €500,000+ در واحدهای صندوق سرمایه‌گذاری، یک کسب‌وکار پرتغالی یا پژوهش‌های علمی.

گزینه دیگر، تأسیس یک شرکت و ایجاد حداقل 10 شغل در پرتغال است. قانون برای این گزینه حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری تعیین نکرده است.

اعضای نزدیک خانواده می‌توانند همراه با سرمایه‌گذار اقامت دریافت کنند. این افراد شامل همسر یا شریک زندگی، فرزندان زیر 26 سال و والدین وابسته از نظر مالی هستند.

اقامت پرتغال از طریق سرمایه‌گذاری برای مدت 2 سال اعطا می‌شود و پس از آن می‌توان آن را برای دوره‌های 2ساله دیگر تمدید کرد. سرمایه‌گذاران برای حفظ اقامت نیازی به زندگی دائمی در پرتغال ندارند. آن‌ها معمولاً باید حداقل 7 روز در سال را در این کشور سپری کنند.

ویزای D7

اقامت پرتغال برای افراد دارای استقلال مالی از طریق ویزای ملی D7 دریافت می‌شود. متقاضیان باید حداقل درآمد غیرفعال ماهانه €920 را اثبات کرده و آدرس محل اقامت خود را در پرتغال ثبت کنند. همچنین باید حداقل €11,040 را در یک حساب بانکی پرتغالی سپرده‌گذاری کنند.

متقاضیان می‌توانند اعضای خانواده را نیز در درخواست ویزای D7 قرار دهند: همسر یا شریک زندگی، فرزندان زیر 21 سال و والدین. میزان درآمد موردنیاز برای هر فرد بزرگسال اضافی 50% و برای هر فرزند 30% افزایش می‌یابد.

اقامت پرتغال برای افراد دارای استقلال مالی به مدت 2 سال اعتبار دارد و پس از آن می‌توان آن را برای 3 سال دیگر تمدید کرد. برای حفظ اقامت، اتباع خارجی باید طی دوره 2ساله، یا 18 ماه متوالی یا در مجموع 16 ماه را در پرتغال سپری کنند.

دریافت اقامت پرتغال از طریق ویزای D7 حداقل 18 ماه زمان می‌برد.

ویزای دیجیتال نومد

اقامت پرتغال برای دیجیتال نومدها از طریق Digital Nomad Visa دریافت می‌شود. متقاضیان باید حداقل درآمد ماهانه €3,680، حداقل پس‌انداز €11,040 در یک حساب بانکی و آدرس ثبت‌شده در پرتغال داشته باشند.

اعضای خانواده نیز می‌توانند همراه با دیجیتال نومد اقامت دریافت کنند؛ از جمله همسر یا شریک زندگی، فرزندان زیر 30 سال و والدین وابسته از نظر مالی.

Digital Nomad Visa به مدت 4 ماه اعتبار دارد. در این دوره، متقاضی وارد پرتغال می‌شود و برای دریافت اقامت درخواست می‌دهد. نخستین کارت اقامت برای 2 سال صادر می‌شود. برای تمدید اقامت برای 3 سال دیگر، دارنده باید اثبات کند که در دوره 2ساله، یا 18 ماه متوالی یا در مجموع 16 ماه را در پرتغال سپری کرده است.

دریافت اقامت برای دیجیتال نومدها حداقل 18 ماه زمان می‌برد.

ویزای استارتاپ

Startup Visa پرتغال برای کارآفرینانی در دسترس است که قصد دارند یک پروژه نوآورانه را در این کشور راه‌اندازی کنند. متقاضیان باید طرح کسب‌وکار ارائه دهند و با یک مرکز رشد کسب‌وکار معتبر قرارداد منعقد کنند.

حداکثر 4 شریک تجاری می‌توانند همراه با بنیان‌گذار استارتاپ اقامت دریافت کنند. اعضای خانواده نیز از طریق الحاق خانواده برای اقامت درخواست می‌دهند.

Startup Visa پرتغال 4 ماه اعتبار دارد. در این دوره، متقاضیان وارد پرتغال می‌شوند و برای اقامت درخواست می‌دهند. نخستین کارت اقامت برای 2 سال صادر می‌شود و کارت‌های بعدی برای دوره‌های 3ساله اعتبار دارند.

ویزاهای کاری

اتباع خارجی با ویزای کاری D1 یا D3 به پرتغال مهاجرت می‌کنند. ویزای D1 برای کارکنانی در نظر گرفته شده است که با یک شرکت پرتغالی قرارداد کاری امضا کرده‌اند. ویزای D3 مخصوص متخصصان با مهارت بالا، از جمله دانشمندان، مهندسان، پزشکان و متخصصان IT است.

هر دو ویزا 4 ماه اعتبار دارند. در این دوره، متقاضیان وارد پرتغال می‌شوند و برای اجازه اقامت 2ساله درخواست می‌دهند. پس از آن، کارت اقامت را می‌توان برای 3 سال دیگر تمدید کرد.

ویزای تجاری

اقامت از طریق ویزای تجاری D2 برای اتباع خارجی که در پرتغال کسب‌وکاری خریداری یا تأسیس می‌کنند در دسترس است. متقاضیان باید بیش از 18 سال سن داشته باشند و حداقل درآمد ماهانه €920 را اثبات کنند. کارآفرینانی که شرکت تأسیس می‌کنند باید طرح کسب‌وکار ارائه دهند. افرادی که یک کسب‌وکار موجود را خریداری می‌کنند، مدارک مالی و ثبتی شرکت را ارائه می‌دهند.

این ویزا نیز 4 ماه اعتبار دارد. در این دوره، متقاضی وارد پرتغال می‌شود و برای اقامت درخواست می‌دهد. نخستین کارت اقامت 2 سال اعتبار دارد. برای حفظ وضعیت اقامتی، دارنده معمولاً باید حداقل 6 ماه متوالی در طول یک سال را در پرتغال سپری کند.

ویزای دانشجویی

اقامت تحصیلی برای دانشجویان بین‌المللی در دسترس است. اگر دوره تحصیل بیش از 1 سال طول بکشد، آن‌ها ویزای D4 دریافت می‌کنند. متقاضیان باید مدرک ثبت‌نام در یک مؤسسه آموزشی، صورت‌حساب بانکی، مدرک محل اقامت و بیمه درمانی ارائه دهند. مدت اعتبار کارت اقامت به طول دوره تحصیلی بستگی دارد.

اقامت از طریق الحاق خانواده

اقامت از طریق الحاق خانواده برای اعضای خانواده یک شهروند یا مقیم پرتغال، از جمله همسر، فرزندان و والدین، در دسترس است. برای افرادی که با هدف تحصیل یا آموزش حرفه‌ای در پرتغال اقامت دارند، استثنایی وجود دارد و آن‌ها معمولاً فقط می‌توانند همسر یا شریک زندگی و فرزندان خود را ملحق کنند.

دریافت اقامت از طریق الحاق خانواده حداقل 3 ماه زمان می‌برد. کارت اقامت برای 2 سال صادر می‌شود و پس از آن می‌توان آن را برای 3 سال دیگر تمدید کرد.

اقامت بر مبنای دلایل بشردوستانه

اقامت بر مبنای دلایل بشردوستانه برای اتباع خارجی که در کشور محل اقامت خود با خطر مواجه هستند در دسترس است. وضعیت پناهندگی ممکن است امکان دسترسی به حمایت‌های دولتی، از جمله محل اقامت، غذا و خدمات درمانی را فراهم کند.

افرادی که متقاضی حمایت بین‌المللی هستند، در صورت برخورداری از شرایط قانونی مربوطه می‌توانند درخواست دهند. اقامت اعطاشده به پناهندگان به‌رسمیت‌شناخته‌شده ممکن است تا 3 سال اعتبار داشته باشد.

نحوه دریافت اقامت دائم و تابعیت پرتغال

اقامت دائم برای اتباع خارجی که 5 سال در پرتغال زندگی کرده‌اند در دسترس است؛ آن‌ها معمولاً باید با وضعیت اقامتی، حداقل 183 روز در سال را در این کشور سپری کرده باشند. سرمایه‌گذاران از این قاعده مستثنا هستند و تنها لازم است سالانه 7 روز در پرتغال حضور داشته باشند.

تابعیت پرتغال از طریق اخذ تابعیت پس از 10 سال از تاریخ پرداخت هزینه دولتی مربوط به درخواست اقامت قابل دریافت است. متقاضیان همچنین باید مهارت زبان پرتغالی در سطح A2 را اثبات کنند.

تابعیت از طریق تولد، نسب، بازگشت به کشور و ازدواج نیز قابل دریافت است. این وضعیت می‌تواند به نسل‌های بعد منتقل شود.

گذرنامه پرتغال امکان سفر بدون ویزا به 185 کشور، از جمله ایالات متحده، ژاپن و بریتانیا را فراهم می‌کند.

چک‌لیست مهاجرت به پرتغال

1. اتباع خارجی می‌توانند از طریق دریافت اقامت بر یکی از چند مبنای قانونی، از جمله سرمایه‌گذاری، الحاق خانواده، اشتغال، تحصیل، راه‌اندازی کسب‌وکار یا دلایل بشردوستانه، به پرتغال مهاجرت کنند.
2. برای دریافت اقامت از طریق سرمایه‌گذاری، متقاضی باید حداقل €250,000 در اقتصاد پرتغال سرمایه‌گذاری کند. اعضای واجد شرایط خانواده نیز می‌توانند همراه با سرمایه‌گذار اقامت دریافت کنند.
3. دارندگان اقامت پرتغال می‌توانند بدون ویزا در منطقه شنگن سفر کنند.
4. پرتغال یکی از کشورهای مقرون‌به‌صرفه‌تر اتحادیه اروپا است. حداقل معیار درآمد ماهانه €775 است.
5. لیسبون جامعه بین‌المللی بزرگی دارد و یکی از محبوب‌ترین مقاصد برای اتباع خارجی متقاضی مهاجرت به پرتغال است.
6. اتباع خارجی می‌توانند پس از 10 سال اقامت برای دریافت تابعیت پرتغال درخواست دهند.
7. از معایب زندگی در پرتغال می‌توان به آب‌وهوای مرطوب، نبود سیستم گرمایش مرکزی در بسیاری از خانه‌ها و بیکاری اشاره کرد.