اقامت از طریق سرمایه گذاری

بیشتر کشورها گذرنامهٔ معتبری را الزامی می‌دانند که اعتبار آن فراتر از مدت زمان اقامت موردنظر باشد.

متقاضیان معمولاً باید فرمی را با جزئیات شخصی، دلایل اقامت و سایر اطلاعات موردنیاز تکمیل کنند.

متقاضیان باید دلیل اقامت خود را ارائه دهند، مانند اشتغال، تحصیل یا پیوستن به خانواده. معمولاً مدارک پشتیبان، مانند پیشنهاد شغلی یا پذیرش تحصیلی، موردنیاز است.

بیشتر کشورها ارائهٔ مدرکی از استقلال مالی را الزامی می‌دانند، مانند درآمد حاصل از کار، پس‌انداز شخصی یا حامی مالی.

بسیاری از کشورها ارائهٔ مدرک بیمهٔ درمانی معتبر را الزامی می‌دانند تا دسترسی به خدمات پزشکی در طول اقامت تضمین شود.

بسیاری از کشورها گواهی مبنی بر نداشتن سوءپیشینهٔ کیفری را الزامی می‌دانند یا بررسی پیشینه انجام می‌دهند.

برخی کشورها معاینات خاصی مانند آزمایش سل را الزامی می‌دانند.

متقاضیان ممکن است لازم باشد مدرکی از محل سکونت ارائه دهند، مانند قرارداد اجاره یا نامهٔ دعوت از میزبان.

بسیاری از کشورها اثبات اقامت بدون وقفه را الزامی می‌دانند و معمولاً تعداد روزهایی را که فرد می‌تواند خارج از کشور سپری کند، محدود می‌کنند.

ارائهٔ مدرکی از درآمد پایدار یا منابع مالی کافی الزامی است تا استقلال از حمایت‌های دولتی اثبات شود.

بیشتر کشورها از متقاضیان می‌خواهند که سابقهٔ کیفری جدی نداشته باشند.

این امر می‌تواند شامل قبولی در آزمون زبان، شرکت در کلاس‌های شهروندی یا ارائهٔ مدارکی از اشتغال یا پیوندهای اجتماعی باشد.

اجازهٔ اقامت سندی است که به اتباع خارجی امکان می‌دهد برای مدت معینی در یک کشور زندگی کنند. این مجوز معمولاً به دلایل کاری، تحصیلی، سرمایه‌گذاری یا خانوادگی صادر می‌شود. شرایط و حقوق آن در هر کشور متفاوت است. اجازهٔ اقامت در بسیاری موارد می‌تواند به اقامت دائم یا شهروندی منتهی شود.

اقامت اتحادیهٔ اروپا از طریق سرمایه‌گذاری امکان زندگی، کار یا تحصیل در کشور صادرکننده و در بسیاری موارد در سایر کشورهای عضو اتحادیه را فراهم می‌کند. این نوع اقامت دسترسی به خدمات درمانی، آموزشی و سایر خدمات اجتماعی را نیز به همراه دارد. همچنین امکان سفر در محدودهٔ شنگن را فراهم کرده و می‌تواند به اقامت دائم یا شهروندی منتهی شود.

ابتدا نوع اقامتی را که واجد شرایط آن هستید مشخص کنید؛ مانند اقامت کاری، تحصیلی، سرمایه‌گذاری یا پیوست به خانواده. سپس مدارک لازم مانند گذرنامهٔ معتبر، مدارک اثبات درآمد و معاینات پزشکی را ارائه دهید. درخواست خود را تکمیل کرده، هزینه‌ها را بپردازید و منتظر تصمیم بمانید. روند انجام این مراحل در هر کشور متفاوت است.

اجازهٔ اقامت موقت امکان زندگی در یک کشور را برای مدت محدود فراهم می‌کند و معمولاً برای کار، تحصیل یا سرمایه‌گذاری صادر می‌شود. این نوع اقامت اغلب محدودیت‌هایی دارد و باید تمدید شود. در مقابل، اجازهٔ اقامت دائم امکان اقامت نامحدود را فراهم کرده و حقوق بیشتری با محدودیت‌های کمتر به همراه دارد. این نوع اقامت غالباً به شهروندی منتهی می‌شود و مزایایی مانند آزادی در انتخاب شغل و دسترسی به خدمات اجتماعی را شامل می‌شود.

مالت و قبرس برنامه‌های اقامت دائم نسبتاً آسانی ارائه می‌دهند. سرمایه‌گذاران می‌توانند از طریق سرمایه‌گذاری وضعیت اقامت دائم دریافت کنند و این روند معمولاً سریع انجام می‌شود.