ویزای دیجیتال نومد اسپانیا

ویزای نومَد دیجیتال مجوزی است برای اتباع خارجی تا هنگام کار از راه دور با استفاده از فناوری‌های دیجیتال ارتباطی و اطلاعاتی، وارد اسپانیا شده و در آن اقامت کنند. متقاضیان — از جمله فریلنسرها، صاحبان کسب‌وکارهای شخصی یا کارمندان — باید برای یک شرکت خارجی کار کنند یا به شرکت‌های خارجی خدمات ارائه دهند.

درخواست باید به‌صورت حضوری ارائه شود درخواست باید به‌صورت حضوری در کنسولگری اسپانیا در کشور محل اقامت متقاضی ارائه شود. با این حال، رزرو وقت در کنسولگری به‌صورت آنلاین امکان‌پذیر است.

کنسولگری درخواست‌ها را ظرف 15 تا 45 روز بررسی می‌کند. پس از آن، نومَد دیجیتال ویزای خود را که در گذرنامه الصاق می‌شود، همراه با تاریخ مراجعه به ادارهٔ مهاجرت دریافت می‌کند.

این ویزا برای فریلنسرها صادر می‌شود، این ویزا برای صاحبان کسب‌وکار انفرادی و کارکنان شرکت‌ها نیز صادر می‌شود. درآمد آن‌ها باید حداقل €2,763 در ماه یا €33,150 در سال باشد.

در صورت همراهی اعضای خانواده در درخواست، حد نصابِ درآمد افزایش می‌یابد: €1,035 برای همسر و €345 برای هر عضوِ خانوادۀ اضافی.

بخشی از درآمد می‌تواند از محلِ پس‌انداز اثبات شود، اما مبلغ باید کمبودِ کلِ سه‌سالۀ مجوز اقامت را پوشش دهد. به‌عنوان مثال، اگر متقاضی ماهانه €2,000 درآمد داشته باشد، کمبود €763 در 36 ماه ضرب می‌شود؛ بنابراین باید حداقل €27,468 در حساب بانکی خود نشان دهد.

خیر، این ویزا فقط از طریق کنسولگری اسپانیا در کشورِ تابعیت یا اقامتِ متقاضی قابل دریافت است.

با این حال، یک دیجیتال نومد می‌تواند از مرحلۀ دریافت ویزا صرف‌نظر کند؛ او می‌تواند با ویزای شنگن وارد اسپانیا شود و به‌صورت مستقیم برای دریافت مجوز اقامت اقدام کند.

اسپانیا یکی از بهترین کشورها برای زندگی و کارِ دیجیتال نومدها است. این موضوع هر سال در رتبه‌بندی‌های مختلفِ مهاجران تأیید می‌شود.

این کشور از کیفیتِ بالای زندگی، قیمت‌های مقرون‌به‌صرفه، زیرساختِ اینترنتیِ قابل‌اعتماد برای کار، آب‌وهوای دلپذیر و فرصت‌های فراوان برای تفریح و معاشرت برخوردار است.

اگر یک دیجیتال نومد بیش از 183 روز در سال را در اسپانیا بگذراند، مقیمِ مالیاتی محسوب می‌شود و باید بابتِ درآمدِ جهانیِ خود مالیات بپردازد. پایۀ مالیاتی شامل حقوق، درآمد فریلنس، سرمایه‌گذاری‌ها و سایر منابع است، بدون توجه به محلِ کسبِ آن‌ها. نرخ‌های مالیاتی بین 19 تا 47% متغیر است.

متقاضیان باید با اشخاصِ حقوقی‌ای همکاری کنند که حداقل یک سال پیش ثبت شده باشند.

درآمد از طریق صورتحساب‌های بانکیِ سه‌ماهۀ اخیر، قراردادها و توافق‌نامه‌های استخدامی تأیید می‌شود. فریلنسرها همچنین باید گزارشِ پروژه‌های انجام‌شده را ارائه دهند.

دیجیتال نومد می‌تواند در اسپانیا کار کند، اما درآمد از شرکت‌های محلی نباید بیش از 20% از کلِ درآمد باشد.

هزینه‌های اصلی شامل موارد زیر است:

1. اجاره یا خرید ملک. بر اساس داده‌های Numbeo، اجارۀ ماهانۀ یک آپارتمان یک‌خوابه حدود €700 است.
2. هزینه‌های دولتی: هزینۀ کنسولی €80، هزینۀ شمارهٔ شناسایی خارجی‌ها (NIE) €9.84، و هزینۀ کارت اقامت €73.26.
3. خدمات ترجمه و دفترخانه — بیش از €1,000.
4. در برخی موارد، بیمۀ درمانی — از €50 در ماه.

هزینه‌های اضافی ممکن است شامل سفر به اسپانیا و مخارجِ پیش‌بینی‌نشده باشد.

این وضعیت ممکن است زمانی پیش آید که مدارک در پایانِ یک سال جمع‌آوری شوند اما در ابتدای سال بعد ارائه گردند. آستانۀ درآمد به حداقل دستمزدِ بین‌حرفه‌ای اسپانیا (SMI) وابسته است که هر سال بازبینی و اندکی افزایش می‌یابد.

درآمدِ دیجیتال نومد باید حداقل 200% از SMI باشد. اگر درآمدِ متقاضی کمتر از این میزان باشد، ممکن است درخواست او رد شود. برای جلوگیری از این موضوع، به متقاضیان خارجی توصیه می‌شود درآمدی بالاتر از حداقلِ مقرر ارائه دهند.

این فرایند معمولاً حدود چهار ماه طول می‌کشد، از زمانِ مشاوره با کارشناسِ مهاجرت تا دریافتِ کارت اقامت. این بازه ممکن است بسته به سرعتِ جمع‌آوریِ مدارک توسط متقاضی و روندِ رسیدگیِ مقامات، کوتاه‌تر یا طولانی‌تر باشد.

کنسولگری یا ادارۀ مهاجرت ممکن است مدارکِ تکمیلی درخواست کند. در این صورت، معمولاً به متقاضیان 30 روز فرصت داده می‌شود تا گواهی‌های ناقص را ارائه دهند یا مدارکِ اداریِ موردنیاز را تکمیل کنند.

مجوز اقامت برای مدت 3 سال صادر می‌شود و سپس می‌تواند برای 2 سال دیگر تمدید شود. متقاضیان باید درخواستِ خود را به وزارتِ ادغام، تأمین اجتماعی و مهاجرتِ اسپانیا ارائه دهند. درخواست ظرف 30 روز بررسی می‌شود و کارتِ اقامتِ جدید باید به‌صورت حضوری دریافت گردد.

اقامتِ دائم برای اتباع خارجی‌ای امکان‌پذیر است که دست‌کم پنج سال در اسپانیا زندگی کرده باشند. در این مدت، غیبت تا شش ماه در سال مجاز است، اما مجموعِ آن نباید از ده ماه تجاوز کند.

تابعیتِ اسپانیا برای اتباع خارجی‌ای در دسترس است که بیش از 10 سال در این کشور زندگی کرده باشند. متقاضیان باید مدارکِ لازم را جمع‌آوری کرده و در آزمون‌های زبان اسپانیایی، قوانین و فرهنگ کشور شرکت کنند.

اسپانیا به‌طور کلی تابعیتِ دوگانه را نمی‌پذیرد؛ بنابراین متقاضیان باید از گذرنامهٔ دیگر خود صرف‌نظر کنند. استثناها شامل شهروندانِ فرانسه، پرتغال، فیلیپین، آندورا، گینهٔ استوایی و بیشتر کشورهای آمریکای لاتین (به‌جز سورینام، بولیوی و گویان) می‌شود.