آشنایی با انواع ویزای پرتغال: از اقامت کوتاه‌مدت تا مجوز اقامت

چه کسانی به ویزای ملی پرتغال نیاز دارند

پرتغال بسته به تابعیت افراد، قوانین متفاوتی برای ورود و اقامت اعمال می‌کند. شهروندان اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس می‌توانند بدون ویزا به پرتغال مهاجرت کنند، در حالی که اتباع کشورهای ثالث معمولاً برای اقامت بیش از 90 روز به ویزا یا مبنای قانونی دیگری نیاز دارند.

شهروندان اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس. شهروندان کشورهای عضو اتحادیه اروپا، ایسلند، لیختن‌اشتاین، نروژ و سوئیس برای ورود، کار یا زندگی در پرتغال به ویزا نیاز ندارند. برای اقامت بیش از 3 ماه، این افراد معمولاً باید محل اقامت خود را در شهرداری مربوطه ثبت کنند. این الزام شامل کارمندان، افراد خوداشتغال، دانشجویان و افرادی می‌شود که منابع مالی کافی دارند.

اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا که از دریافت ویزا معاف هستند. شهروندان کشورهایی مانند ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و کانادا می‌توانند بدون ویزا برای اقامت کوتاه‌مدت، حداکثر 90 روز در هر دوره 180 روزه، وارد پرتغال شوند.

ورود بدون ویزا برای سفرهای کوتاه‌مدت در نظر گرفته شده است. افرادی که قصد دارند برای کار، تحصیل، فعالیت تجاری، بازنشستگی یا اهداف بلندمدت دیگر به پرتغال مهاجرت کنند، باید از مسیر اقامتی مناسب اقدام کنند.

اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا که برای اقامت کوتاه‌مدت به ویزا نیاز دارند. شهروندان کشورهایی که توافق‌نامه لغو روادید با منطقه شنگن ندارند، معمولاً برای سفر به پرتغال با مدت اقامت حداکثر 90 روز، باید ویزای کوتاه‌مدت شنگن دریافت کنند.

برای اقامت بیش از 90 روز، اتباع کشورهای ثالث معمولاً به ویزای اقامت یا مسیر قانونی دیگری برای دریافت اقامت نیاز دارند. سرمایه‌گذارانی که سرمایه کافی دارند، می‌توانند از مسیر متفاوتی اقدام کرده و از طریق برنامه ویزای طلایی پرتغال درخواست اقامت دهند.

انواع ویزای پرتغال: چگونه مسیر اقامتی مناسب را انتخاب کنیم

انتخاب مسیر مناسب عمدتاً به هدف و مدت اقامت مورد نظر بستگی دارد. پرتغال ویزاهای جداگانه‌ای برای اشتغال، فعالیت تجاری، تحصیل، پیوست به خانواده، درآمد غیرفعال و دورکاری ارائه می‌دهد. ورود برای سفرهای کوتاه‌مدت تابع قوانین ورود به منطقه شنگن است.

بیشتر مسیرهای اقامت بلندمدت با دریافت ویزای ملی اقامت آغاز می‌شوند و پس از ورود به پرتغال به دریافت مجوز اقامت منتهی می‌شوند. ویزای طلایی متفاوت است؛ این برنامه مسیری برای دریافت اقامت از طریق سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود و بخشی از سیستم ویزاهای نوع D نیست.

مسیرهای دریافت ویزا و اقامت پرتغال بر اساس هدف اقامت

هدف از اقامت	ویزا یا مسیر اقامتی مناسب
سفر کوتاه‌مدت تا 90 روز	ویزای کوتاه‌مدت شنگن یا ورود بدون ویزا
بازنشستگی یا زندگی با درآمد غیرفعال	ویزای اقامت D7
دورکاری برای کارفرمایان یا مشتریان خارجی	ویزای اقامت D8
راه‌اندازی یا اداره کسب‌وکار	ویزای اقامت D2
اشتغال در یک شرکت پرتغالی	ویزای اقامت کاری D1
اشتغال با تخصص بالا	ویزای اقامت D3
تحصیل یا تبادل دانشگاهی	ویزای اقامت D4 یا D5
پیوستن به یکی از اعضای خانواده در پرتغال	ویزای پیوست به خانواده D6
جست‌وجوی شغل تخصصی در پرتغال	مسیر ویزای جست‌وجوی کار تخصصی
دریافت اقامت از طریق سرمایه‌گذاری	ویزای طلایی

ویزاهای کوتاه‌مدت و اقامت موقت پرتغال

ویزای کوتاه‌مدت شنگن. این ویزا برای اقامت حداکثر 90 روز در هر دوره 180 روزه در نظر گرفته شده است. معمولاً برای گردشگری، دیدار با خانواده و سفرهای تجاری استفاده می‌شود و دریافت آن برای اتباع کشورهایی که مشمول الزامات ویزای شنگن هستند، الزامی است.

هزینه استاندارد درخواست این ویزا برای بزرگسالان €90 و برای کودکان 6 تا 12 سال €45 است. کودکان زیر 6 سال و برخی گروه‌های دیگر از پرداخت این هزینه معاف هستند. در صورت ثبت درخواست از طریق مراکز خارجی خدمات ویزا، ممکن است هزینه‌های خدمات اضافی نیز دریافت شود ^[1] منبع: EUR-Lex، قانون ویزا — هزینه‌های ویزا .

ویزای ترانزیت فرودگاهی. این ویزا برای برخی مسافرانی الزامی است که بدون ورود به منطقه شنگن، در یکی از فرودگاه‌های پرتغال پرواز خود را تغییر می‌دهند. مسافر در محدوده ترانزیت بین‌المللی فرودگاه باقی می‌ماند و سفر خود را به مقصدی خارج از منطقه شنگن ادامه می‌دهد.

طبق قوانین مشترک شنگن، این الزام معمولاً شامل شهروندان افغانستان، بنگلادش، جمهوری دموکراتیک کنگو، اریتره، اتیوپی، غنا، ایران، عراق، نیجریه، پاکستان، سومالی و سری‌لانکا می‌شود. برخی مسافران، برای مثال بسته به نوع ویزا یا مجوز اقامتی که از قبل دارند، از این الزام معاف هستند.

ویزای ترانزیت فرودگاهی به دارنده آن اجازه عبور از مرز پرتغال یا اقامت در این کشور را نمی‌دهد. هزینه استاندارد این ویزا برای بزرگسالان €90 و برای کودکان 6 ساله تا زیر 12 سال €45 است. معافیت‌های عمومی از پرداخت هزینه، مشابه سایر ویزاهای شنگن، برای این ویزا نیز اعمال می‌شود ^[2] منبع: EUR-Lex، قانون ویزا — الزامات ویزای ترانزیت فرودگاهی .

ویزای ملی اقامت موقت. این ویزا برای اقامت بیش از 90 روز و معمولاً کمتر از یک سال در نظر گرفته شده است. از این ویزا می‌توان برای اشتغال موقت یا خوداشتغالی، پژوهش و فعالیت‌های تخصصی سطح بالا، درمان پزشکی، برنامه‌های تحصیلی، دوره‌های آموزشی، فعالیت‌های داوطلبانه و چندین هدف موقت دیگر استفاده کرد.

این ویزا معمولاً برای مدت اقامت تأییدشده صادر می‌شود و امکان ورود چندباره به پرتغال را فراهم می‌کند. هزینه درخواست آن €75 است. متقاضیانی که قصد دارند بیش از یک سال در پرتغال زندگی کنند، معمولاً باید از طریق ویزای اقامت یا مسیر قانونی دیگری برای دریافت اقامت اقدام کنند ^[3] منبع: دولت پرتغال، ویزای اقامت موقت برای اشتغال موقت یا خوداشتغالی .

انواع ویزای پرتغال: ویزاهای اقامت D1 تا D8

محل ارائه درخواست. بیشتر درخواست‌های ویزای نوع D باید به کنسولگری یا سفارت پرتغال که مسئول رسیدگی به درخواست‌ها در محل اقامت قانونی متقاضی است، ارائه شوند. در کشورهایی که ارائه‌دهندگان خدمات خارجی فعالیت می‌کنند، درخواست‌ها ممکن است از طریق مراکز مجاز درخواست ویزا نیز پذیرفته شوند.

اعتبار ویزا و مدت زمان بررسی درخواست. ویزای اقامت امکان 2 بار ورود به پرتغال و اقامت حداکثر 4 ماهه را فراهم می‌کند. دارنده ویزا باید در این مدت برای دریافت مجوز اقامت درخواست دهد. مهلت قانونی استاندارد برای تصمیم‌گیری درباره درخواست ویزای اقامت 60 روز است، هرچند برای برخی دسته‌های ویزا مهلت‌های کوتاه‌تری در نظر گرفته شده است ^[4] منبع: روزنامه رسمی جمهوری پرتغال، قانون اتباع خارجی — ماده 58، ویزای اقامت .

مدارک مورد نیاز. متقاضیان معمولاً باید گذرنامه معتبر، بیمه مسافرتی، گواهی عدم سوءپیشینه، مدرک اثبات محل اقامت و مدارک اثبات تمکن مالی کافی برای تأمین هزینه‌های زندگی ارائه دهند. هر دسته از ویزاهای نوع D به مدارک تکمیلی برای تأیید هدف اقامت نیاز دارد؛ مانند قرارداد کاری، مدارک فعالیت تجاری، نامه پذیرش دانشگاه یا مدارک اثبات رابطه خانوادگی ^[5] منبع: دولت پرتغال، ویزاهای اقامت — مدارک و شرایط عمومی .

هزینه. هزینه استاندارد کنسولی برای دریافت ویزای اقامت پرتغال €90 است. برای برخی دسته‌های ویزا قوانین متفاوتی اعمال می‌شود؛ برای مثال، ویزای اقامت برای پژوهش یا فعالیت‌های تخصصی سطح بالا رایگان است، درخواست آن در اولویت بررسی قرار می‌گیرد و مهلت تصمیم‌گیری درباره آن 30 روز است ^[6] منبع: دولت پرتغال، ویزای اقامت برای پژوهش یا فعالیت‌های تخصصی سطح بالا .

درخواست مجوز اقامت. دارندگان ویزای اقامت پس از ورود به پرتغال معمولاً باید درخواست مجوز اقامت خود را از طریق آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA) ثبت کنند. مدارک مورد نیاز در این مرحله معمولاً شامل گذرنامه و ویزای اقامت معتبر، مدرک اثبات نشانی محل سکونت، مدارک اثبات تمکن مالی کافی برای تأمین هزینه‌های زندگی، پوشش بیمه درمانی و در صورت لزوم، مدارک ثبت‌نام در نظام مالیاتی یا تأمین اجتماعی است ^[7] منبع: آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA)، مجوز اقامت — قوانین و شرایط عمومی .

D1 — ویزای کار

چه کسانی می‌توانند درخواست دهند. ویزای D1 برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس در نظر گرفته شده است که قصد دارند برای اشتغال حقوق‌بگیری نزد یک کارفرمای پرتغالی به پرتغال مهاجرت کنند. این ویزا برای استخدام معمول در نظر گرفته شده است، نه فعالیت‌های فریلنسری یا خوداشتغالی.

شرایط. متقاضی باید پیش از ثبت درخواست ویزا، قرارداد کاری یا پیشنهاد رسمی استخدام داشته باشد. شغل و میزان دستمزد باید با قوانین کار پرتغال مطابقت داشته باشند. همچنین، برای مشاغل دارای مقررات حرفه‌ای خاص، ممکن است ارائه مدارک اثبات صلاحیت‌های حرفه‌ای مرتبط الزامی باشد ^[8] منبع: دولت پرتغال، ویزای اقامت برای اشتغال حقوق‌بگیری .

اعتبار مجوز اقامت. نخستین مجوز اقامت موقت برای اشتغال حقوق‌بگیری به مدت 2 سال اعتبار دارد. در صورتی که دارنده مجوز همچنان شرایط اقامت را داشته باشد، این مجوز برای دوره‌های متوالی 3 ساله قابل تمدید است ^[9] منبع: آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA)، مجوز اقامت برای اشتغال حقوق‌بگیری با ویزای اقامت .

D2 — ویزای کارآفرینی و خوداشتغالی

افراد واجد شرایط. ویزای D2 برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس در نظر گرفته شده است که قصد دارند در پرتغال کسب‌وکاری را اداره کنند، در یک پروژه تجاری سرمایه‌گذاری کنند یا به‌صورت مستقل فعالیت حرفه‌ای داشته باشند. این ویزا برای کارآفرینان، افراد خوداشتغال و فریلنسرها مناسب است.

شرایط. متقاضیان خوداشتغال باید قرارداد یا پیشنهاد ارائه خدمات یا مدارکی مبنی بر فعالیت حرفه‌ای خود ارائه دهند. افرادی که قصد ورود به مشاغل دارای مقررات حرفه‌ای خاص را دارند، باید ثابت کنند که شرایط مربوط به صلاحیت‌های حرفه‌ای را دارند.

کارآفرینان باید طرح سرمایه‌گذاری خود را ارائه دهند و ثابت کنند که منابع مالی کافی برای اجرای آن در پرتغال در اختیار دارند. برای دریافت ویزای D2 حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری مشخصی تعیین نشده است ^[10] منبع: دولت پرتغال، ویزای اقامت برای افراد خوداشتغال و کارآفرینان مهاجر .

اعتبار مجوز اقامت. نخستین مجوز اقامت به مدت 2 سال اعتبار دارد و برای دوره‌های متوالی 3 ساله قابل تمدید است ^[11] منبع: آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA)، مجوز اقامت برای فعالیت حرفه‌ای خوداشتغالی با ویزای اقامت .

D3 — ویزای متخصصان با مهارت بالا

افراد واجد شرایط. ویزای D3 برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس در نظر گرفته شده است که قصد دارند برای اشتغال در مشاغل تخصصی سطح بالا، انجام پژوهش‌های علمی یا تدریس در مؤسسات آموزش عالی به پرتغال مهاجرت کنند. این ویزا می‌تواند برای پژوهشگری که به یک مرکز تحقیقاتی معتبر می‌پیوندد یا متخصصی که برای یک موقعیت شغلی با تخصص بالا استخدام شده است، مناسب باشد ^[12] منبع: دولت پرتغال، ویزای اقامت برای پژوهش یا فعالیت‌های تخصصی سطح بالا .

شرایط. پژوهشگران می‌توانند با ارائه قرارداد استخدام یا ارائه خدمات، تعهد به انعقاد چنین قراردادی یا کمک‌هزینه پژوهشی واجد شرایط دریافت ویزا شوند. کارکنان متخصص با مهارت بالا باید قرارداد کاری یا پیشنهاد رسمی استخدام با اعتبار حداقل 6 ماه داشته باشند.

برای اشتغال حقوق‌بگیری، میزان دستمزد باید حداقل معادل 1.5 برابر متوسط حقوق ناخالص ملی یا 3 برابر شاخص حمایت اجتماعی (IAS) باشد. بر اساس معیار IAS، حداقل دستمزد مورد نیاز در سال 2026 برابر با €1,611 در ماه است، زیرا مقدار این شاخص €537 تعیین شده است ^[13] منبع: روزنامه رسمی جمهوری پرتغال، قانون اتباع خارجی — ماده 61-A، ویزای اقامت برای اشتغال با تخصص بالا .

برای مشاغل مشخصی که با کمبود نیروی کار مواجه هستند و در گروه مدیران و متخصصان با مهارت بالا قرار می‌گیرند، ممکن است حداقل دستمزد پایین‌تری اعمال شود. این گروه‌های شغلی شامل مهندسان، پزشکان، متخصصان فناوری اطلاعات، استادان دانشگاه و مدیران هستند. برای مشاغل واجد شرایط، حداقل دستمزد بر اساس شاخص IAS در سال 2026 برابر با €1,074 در ماه است  ^[14] منبع: روزنامه رسمی جمهوری پرتغال، شاخص حمایت اجتماعی برای سال 2026 .

متقاضیان مشاغل دارای مقررات حرفه‌ای خاص باید مدارک و صلاحیت‌های لازم برای فعالیت در پرتغال را داشته باشند. برای سایر مشاغل تخصصی سطح بالا، ارائه مدارک صلاحیت حرفه‌ای مرتبط با موقعیت شغلی ضروری است.

اعتبار مجوز اقامت. نخستین مجوز اقامت موقت به مدت 2 سال اعتبار دارد و برای دوره‌های متوالی 3 ساله قابل تمدید است.

D4 و D5 — ویزای تحصیلی و تبادل دانشگاهی

افراد واجد شرایط. ویزای D4 عمدتاً برای اتباع کشورهای ثالثی در نظر گرفته شده است که از یک مؤسسه آموزشی معتبر در پرتغال پذیرش گرفته‌اند. این ویزا تحصیلات عالی را پوشش می‌دهد و ممکن است شامل برخی برنامه‌های تبادل دانشجو، آموزش‌های حرفه‌ای، دوره‌های کارآموزی بدون حقوق و فعالیت‌های داوطلبانه نیز شود.

ویزای D5 شرایط خاص‌تری دارد. این ویزا برای دانشجویان آموزش عالی در نظر گرفته شده است که از قبل مجوز اقامت دانشجویی در یکی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا دارند و برای گذراندن بخشی از برنامه تحصیلی فعلی یا یک برنامه مرتبط به پرتغال می‌آیند.

شرایط. متقاضیان ویزای D4 که قصد تحصیل در دانشگاه را دارند، باید مدرک تأیید پذیرش از یک مؤسسه آموزش عالی در پرتغال ارائه دهند. بسته به برنامه تحصیلی، مؤسسه آموزشی ممکن است ارائه گواهی ثبت‌نام یا مدرک پرداخت شهریه را نیز الزامی کند.

متقاضیان ویزای D5 باید مدارک اثبات وضعیت دانشجویی خود در یکی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا و پذیرش از یک مؤسسه آموزشی پرتغالی را ارائه دهند. تحصیل در پرتغال باید بخشی از یک برنامه تبادل دانشجو در چارچوب اتحادیه اروپا، یک برنامه چندجانبه تبادل دانشجو یا توافق‌نامه‌ای میان مؤسسات آموزش عالی باشد ^[15] منبع: دولت پرتغال، ویزای اقامت برای تبادل دانشجویان آموزش عالی .

دانشجویان آموزش عالی که دارای مجوز اقامت پرتغال هستند، می‌توانند هم‌زمان با تحصیل به اشتغال حقوق‌بگیری یا خوداشتغالی بپردازند. فعالیت حرفه‌ای آن‌ها باید با هدف اقامتشان سازگار باشد ^[16] منبع: آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA)، مجوز اقامت برای دانشجویان آموزش عالی — ماده 91 .

اعتبار مجوز اقامت. مجوز اقامت دانشجویان آموزش عالی معمولاً به مدت 3 سال اعتبار دارد و برای دوره‌های مشابه قابل تمدید است. اگر طول دوره تحصیلی کمتر از 3 سال باشد، مجوز اقامت برای مدت همان دوره صادر می‌شود.

دانشجویانی که از قبل مجوز اقامت دانشجویی واجد شرایط در یکی دیگر از کشورهای اتحادیه اروپا دارند، می‌توانند از روند تبادل دانشگاهی استفاده کنند. این روند به آن‌ها اجازه می‌دهد حداکثر 360 روز در پرتغال تحصیل کنند، مشروط بر اینکه پیش از آغاز دوره تبادل، آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA) مطلع شده باشد ^[17] منبع: آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA)، تبادل دانشجویان آموزش عالی — ماده 91-A .

D6 — ویزای پیوست به خانواده

افراد واجد شرایط. ویزای D6 به اعضای نزدیک خانواده اجازه می‌دهد به یکی از اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا که به‌صورت قانونی در پرتغال اقامت دارد، بپیوندند. این ویزا می‌تواند شامل همسر یا شریک زندگی، فرزندان زیر سن قانونی یا تحت تکفل، والدین تحت تکفل، فرزندان بزرگسال مجرد و تحت تکفل که در پرتغال تحصیل می‌کنند و در برخی موارد، خواهران و برادران زیر سن قانونی که تحت سرپرستی فرد مقیم هستند، شود.

برای دارندگان مجوز اقامت تحصیلی، کارآموزی بدون حقوق یا فعالیت‌های داوطلبانه، دامنه اعضای خانواده واجد شرایط محدودتر است و معمولاً همسر یا شریک زندگی و فرزندان زیر سن قانونی یا تحت تکفل را شامل می‌شود.

شرایط. طبق قوانین لازم‌الاجرا در سال 2026، فرد مقیم معمولاً باید حداقل 2 سال مجوز اقامت معتبر پرتغال داشته باشد تا بتواند برای پیوست اعضای خانواده درخواست دهد. برای همسر یا شریک زندگی که پیش از مهاجرت فرد مقیم به پرتغال حداقل 18 ماه با او زندگی کرده باشد، دوره انتظار به 15 ماه کاهش می‌یابد.

این دوره انتظار در چندین مورد اعمال نمی‌شود؛ از جمله برای فرزندان زیر سن قانونی یا تحت تکفل و خانواده‌های برخی متخصصان با مهارت بالا، پژوهشگران، سرمایه‌گذاران دارای ویزای طلایی و دارندگان کارت آبی اتحادیه اروپا. فرد مقیم همچنین باید مسکن مناسب و درآمد کافی برای تأمین هزینه‌های زندگی خانواده بدون اتکا به کمک‌های اجتماعی داشته باشد ^[18] منبع: روزنامه رسمی جمهوری پرتغال، قانون اتباع خارجی — مواد 98 تا 101، پیوست به خانواده .

اگر عضو خانواده خارج از پرتغال باشد، فرد مقیم ابتدا باید تأییدیه پیوست به خانواده را از آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA) دریافت کند. سپس عضو خانواده می‌تواند از طریق نمایندگی کنسولی پرتغال برای دریافت ویزای اقامت درخواست دهد.

اعتبار مجوز اقامت. عضو خانواده معمولاً مجوز اقامتی دریافت می‌کند که مدت اعتبار آن با مجوز اقامت فرد مقیم در پرتغال یکسان است. اگر فرد مقیم دارای اقامت دائم باشد، عضو خانواده مجوز اقامت 2 ساله دریافت می‌کند که برای دوره‌های متوالی 3 ساله قابل تمدید است.

D7 — ویزای درآمد غیرفعال و بازنشستگی

افراد واجد شرایط. ویزای D7 برای اتباع کشورهای خارج از اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس در نظر گرفته شده است که می‌توانند هزینه‌های زندگی خود را از طریق درآمد غیرفعال و پایدار از خارج از کشور تأمین کنند. این ویزا معمولاً برای بازنشستگان و افرادی که درآمد حاصل از اجاره املاک، سود سهام یا حق امتیاز دریافت می‌کنند مناسب است.

شرایط. حداقل درآمد مورد نیاز بر اساس حداقل دستمزد در پرتغال تعیین می‌شود. متقاضی اصلی باید حداقل €920 در ماه یا €11,040 در سال درآمد غیرفعال منظم داشته باشد.

متقاضیان همچنین باید مدارک اثبات محل اقامت در پرتغال و پس‌انداز کافی برای پوشش حداقل یک سال هزینه‌های زندگی را ارائه دهند.

در درخواست‌های خانوادگی، مبلغ مورد نیاز برای هر بزرگسال اضافی 50% و برای هر فرزند 30% افزایش می‌یابد. این میزان معادل €460 درآمد اضافی ماهانه برای هر بزرگسال و €276 درآمد اضافی ماهانه برای هر فرزند است.

اعتبار مجوز اقامت. نخستین مجوز اقامت موقت به مدت 2 سال اعتبار دارد و در صورتی که دارنده آن همچنان شرایط اقامت را داشته باشد، برای 3 سال دیگر قابل تمدید است.

D8 — ویزای دیجیتال نومدها و دورکاران

افراد واجد شرایط. کارمندان دورکار، فریلنسرها، افراد خوداشتغال و صاحبان کسب‌وکار در صورتی می‌توانند از مسیر ویزای D8 استفاده کنند که برای شرکت‌ها یا مشتریان مستقر در خارج از پرتغال کار کنند. اتباع کشورهای ثالث که امکان انجام فعالیت حرفه‌ای خود را به‌صورت دورکاری دارند، می‌توانند برای دریافت ویزای دیجیتال نومد پرتغال درخواست دهند.

شرایط. کارمندان باید قرارداد کاری یا مدرکی برای تأیید رابطه استخدامی خود ارائه دهند. متقاضیان خوداشتغال می‌توانند قرارداد ارائه خدمات، مدارک شرکت یا شواهدی مبنی بر ارائه خدمات به مشتریان خارجی ارائه کنند.

میانگین درآمد ماهانه حاصل از فعالیت حرفه‌ای در 3 ماه گذشته باید حداقل معادل 4 برابر حداقل دستمزد پرتغال باشد. با توجه به حداقل دستمزد €920، حداقل درآمد مورد نیاز €3,680 در ماه است.

متقاضی همچنین باید حداقل €11,040 پس‌انداز و محل سکونت در پرتغال داشته باشد. محل اقامت را می‌توان با ارائه قرارداد اجاره حداقل 12 ماهه یا سند مالکیت ملک اثبات کرد.

با اضافه شدن اعضای خانواده، حداقل درآمد ماهانه مورد نیاز افزایش نمی‌یابد، اما میزان پس‌انداز لازم افزایش پیدا می‌کند: 50% برای همسر، معادل €5,520، و 30% برای هر فرزند، معادل €3,312.

برای درخواست ویزا، ارائه بیمه مسافرتی الزامی است. در مرحله دریافت مجوز اقامت، این بیمه باید با بیمه درمانی پرتغال با پوشش حداقل €30,000 جایگزین شود.

اعتبار مجوز اقامت. متقاضیان می‌توانند از میان 2 نوع ویزا انتخاب کنند: ویزای اقامت موقت با اعتبار یک‌ساله یا ویزای ملی که امکان دریافت مجوز اقامت 2 ساله را فراهم می‌کند. این مجوز اقامت سپس برای 3 سال دیگر قابل تمدید است.

ویزای جست‌وجوی کار تخصصی

افراد واجد شرایط. مسیر ویزای جست‌وجوی کار تخصصی برای اتباع کشورهای ثالثی در نظر گرفته شده است که مهارت‌های فنی تخصصی دارند و قصد دارند شغلی با تخصص بالا در پرتغال پیدا کنند. داشتن پیشنهاد شغلی پیش از ورود به کشور الزامی نیست.

شرایط. این ویزا برای 120 روز صادر می‌شود و امکان تمدید آن برای 60 روز دیگر وجود دارد. ویزا اجازه یک بار ورود به پرتغال را می‌دهد و به دارنده آن فرصت می‌دهد تا شغل واجد شرایطی پیدا کند.

پس از یافتن شغل مناسب، دارنده ویزا می‌تواند فعالیت کاری خود را آغاز کرده و برای دریافت مجوز اقامت پرتغال درخواست دهد. اگر پیش از پایان اعتبار ویزا شغل واجد شرایطی پیدا نشود، دارنده آن باید پرتغال را ترک کند. درخواست مجدد معمولاً تنها پس از گذشت یک سال از تاریخ انقضای ویزای قبلی امکان‌پذیر است ^[19] منبع: روزنامه رسمی جمهوری پرتغال، قانون شماره 61/2025 — ویزای جست‌وجوی کار تخصصی .

تا اکتبر 2026، امکان ثبت درخواست برای این مسیر هنوز فراهم نشده است. پرتغال باید ابتدا مشخص کند کدام مهارت‌های فنی تخصصی واجد شرایط هستند تا کنسولگری‌ها بتوانند پذیرش درخواست‌ها را آغاز کنند ^[20] منبع: وی‌اف‌اس گلوبال، ویزای جست‌وجوی کار تخصصی پرتغال — وضعیت فعلی پذیرش درخواست‌ها .

اقامت از طریق سرمایه‌گذاری

ویزای طلایی پرتغال بخشی از سیستم ویزاهای D1 تا D8 نیست. این برنامه مجوز اقامتی است که در ازای سرمایه‌گذاری واجد شرایط اعطا می‌شود. دارندگان آن می‌توانند در پرتغال زندگی، کار، تحصیل و کسب‌وکار خود را اداره کنند، اما ملزم به مهاجرت دائمی نیستند. حضور حداقل 7 روز در سال در این کشور برای حفظ وضعیت اقامت کافی است.

افراد واجد شرایط

متقاضی اصلی باید بیش از 18 سال سن داشته باشد، فاقد سابقه کیفری و بدهی معوق در پرتغال باشد و ثابت کند که سرمایه مورد استفاده از منبعی قانونی در خارج از این کشور تأمین شده است.

اعضای خانواده نیز می‌توانند همراه با سرمایه‌گذار مجوز اقامت دریافت کنند. درخواست می‌تواند شامل افراد زیر باشد:

• همسر یا شریک زندگی در رابطه مشترک بدون ازدواج رسمی؛
• فرزندان زیر 18 سال که از نظر مالی به سرمایه‌گذار وابسته هستند؛
• فرزندان 18 تا 26 ساله که از نظر مالی وابسته هستند و در دانشگاه تحصیل می‌کنند؛
• والدین تحت تکفل مالی.

حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری واجد شرایط، صرف‌نظر از تعداد اعضای خانواده، ثابت می‌ماند. بااین‌حال، هزینه‌های دولتی و بیمه درمانی باید برای هر متقاضی به‌صورت جداگانه پرداخت شود.

گزینه‌های سرمایه‌گذاری

حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری واجد شرایط از €250,000 آغاز می‌شود. سرمایه‌گذاران می‌توانند از میان پروژه‌های فرهنگی، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، پژوهش‌های علمی، سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار و ایجاد فرصت‌های شغلی انتخاب کنند. مبلغ مورد نیاز و شرایط تکمیلی به مسیر انتخابی بستگی دارد.

گزینه‌های سرمایه‌گذاری برای دریافت ویزای طلایی پرتغال

گزینه سرمایه‌گذاری	حداقل مبلغ سرمایه‌گذاری	شرایط اصلی
پروژه‌های فرهنگی و هنری	€250,000	مشارکت مالی در یک پروژه فرهنگی یا هنری واجد شرایط. برای این مسیر، افتتاح حساب بانکی در پرتغال الزامی نیست.
واحدهای صندوق‌های سرمایه‌گذاری	€500,000	خرید واحدهای یک صندوق سرمایه‌گذاری واجد شرایط در پرتغال. سرمایه‌گذاری باید حداقل 5 سال حفظ شود؛ بسته به صندوق، سرمایه معمولاً طی 6 تا 10 سال بازگردانده می‌شود.
پژوهش‌های علمی	€500,000	سرمایه‌گذاری در پژوهش‌هایی که توسط مؤسسات دولتی یا خصوصی واجد شرایط در چارچوب نظام علم و فناوری پرتغال انجام می‌شوند.
سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار	€500,000	سرمایه‌گذاری در یک شرکت پرتغالی همراه با ایجاد حداقل 5 شغل دائمی، یا افزایش سرمایه یک شرکت موجود همراه با ایجاد یا حفظ حداقل 5 فرصت شغلی.
ایجاد فرصت‌های شغلی	حداقل مبلغ مشخصی تعیین نشده است	ایجاد حداقل 10 فرصت شغلی در پرتغال. سرمایه‌گذاران می‌توانند کسب‌وکار خود را راه‌اندازی کنند یا در یک کسب‌وکار موجود سرمایه‌گذاری کنند.

مدارک مورد نیاز برای درخواست

وکلای Passportivity مسئولیت آماده‌سازی مدارک متقاضیان ویزای طلایی را بر عهده می‌گیرند. آن‌ها مجموعه مدارک درخواست را بررسی می‌کنند، فرم‌های مورد نیاز را آماده می‌سازند، در صورت لزوم هماهنگی‌های مربوط به دریافت آپوستیل و ترجمه رسمی مدارک به زبان پرتغالی را انجام می‌دهند و مدارک را به آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA) ارائه می‌کنند.

درخواست استاندارد ویزای طلایی معمولاً شامل مدارک زیر است:

• گذرنامه؛
• گواهی تولد؛
• سند ازدواج، در صورت وجود؛
• مدارک اعضای خانواده که در درخواست گنجانده شده‌اند؛
• گواهی عدم سوءپیشینه؛
• بیمه درمانی؛
• مدرک اثبات نشانی محل اقامت در پرتغال؛
• شماره شناسایی مالیاتی پرتغال (NIF)؛
• اظهارنامه تأیید رعایت الزامات سرمایه‌گذاری؛
• اظهارنامه منشأ سرمایه؛
• صورت‌حساب بانکی پرتغال، در صورت الزام برای مسیر انتخابی؛
• مدارک اثبات تکمیل سرمایه‌گذاری واجد شرایط.

برخی مدارک به مسیر سرمایه‌گذاری انتخاب‌شده بستگی دارند. برای مثال، سرمایه‌گذاران صندوق‌های سرمایه‌گذاری باید مدارکی ارائه دهند که خرید و مالکیت واحدهای صندوق را تأیید کند.

اعتبار مجوز اقامت و الزامات حضور در کشور

نخستین مجوز اقامت به مدت 2 سال اعتبار دارد و پس از آن برای دوره‌های 2 ساله دیگر قابل تمدید است. سرمایه‌گذاری باید در تمام دوره الزامی نگهداری سرمایه حفظ شود. پس از 5 سال اقامت موقت، سرمایه‌گذار می‌تواند برای دریافت اقامت دائم درخواست دهد.

امکان دریافت تابعیت پرتغال پس از 10 سال اقامت قانونی فراهم می‌شود. متقاضیان باید ارتباط خود با این کشور را اثبات کنند و در یک آزمون مقدماتی شامل زبان پرتغالی، فرهنگ، تاریخ و نظام حقوقی پرتغال قبول شوند.

هزینه‌های ویزای پرتغال

هزینه کنسولی شامل بررسی درخواست ویزا توسط مقامات پرتغال است. این مبلغ هزینه‌های خدماتی دریافتی توسط مراکز خارجی درخواست ویزا یا سایر هزینه‌های مربوط به درخواست، مانند بیمه مسافرتی، را پوشش نمی‌دهد. در صورت رد درخواست ویزا، این هزینه معمولاً قابل استرداد نیست.

قوانین شنگن اجازه می‌دهند هزینه ویزا برای اتباع کشورهایی که همکاری کافی با اتحادیه اروپا در زمینه پذیرش مجدد اتباع خود ندارند، به €135 یا €180 افزایش یابد. برای مثال، این سازوکار در سال 2022 برای اتباع گامبیا اعمال شد، اما پس از بهبود همکاری‌ها، نرخ استاندارد در سال 2024 دوباره برقرار شد.

نوع ویزا	دسته‌بندی متقاضیان	هزینه
ویزای کوتاه‌مدت شنگن	نرخ استاندارد	€90 برای متقاضیان 12 سال به بالا؛ €45 برای کودکان 6 تا 11 سال؛ رایگان برای کودکان زیر 6 سال
اتباع کشورهایی که مشمول توافق‌نامه تسهیل صدور ویزا با اتحادیه اروپا هستند	نرخ ویژه بر اساس توافق‌نامه مربوطه	€35؛ در برخی توافق‌نامه‌ها، کودکان زیر 12 سال و گروه‌های دیگری از پرداخت هزینه معاف هستند.
اتباع کیپ‌ورد	متقاضیان 18 سال به بالا؛ کودکان 12 تا 17 سال؛ کودکان زیر 12 سال	€67.50 برای متقاضیان 18 سال به بالا؛ €33.75 برای کودکان 12 تا 17 سال؛ رایگان برای کودکان زیر 12 سال
ویزای ملی	ویزاهای اقامت و اقامت موقت	€110

اشتباهات رایج در انتخاب نوع ویزای پرتغال

پرتغال چندین مسیر اقامتی دارد که ممکن است در نگاه اول مشابه به نظر برسند. انتخاب گزینه مناسب به نحوه کسب درآمد متقاضی، برنامه‌های او در پرتغال و موقت یا بلندمدت بودن اقامت بستگی دارد.

انتخاب ویزا صرفاً بر اساس میزان درآمد. برخورداری از حداقل تمکن مالی مورد نیاز، به‌تنهایی به معنای واجد شرایط بودن برای یک مسیر اقامتی خاص نیست. پرتغال همچنین منبع درآمد و نحوه کسب آن را بررسی می‌کند. برای مثال، حتی اگر میزان درآمد غیرفعال به‌اندازه کافی بالا باشد، نمی‌توان آن را به‌عنوان درآمد حاصل از دورکاری برای دریافت ویزای D8 در نظر گرفت.

تصور اینکه ورود بدون ویزا را می‌توان به اقامت تبدیل کرد. اتباع کشورهای معاف از ویزا می‌توانند برای اقامت کوتاه‌مدت به پرتغال سفر کنند، اما معمولاً نمی‌توانند به‌عنوان گردشگر وارد کشور شوند و سپس در داخل پرتغال وضعیت خود را به مجوز اقامت کاری تغییر دهند. رویه‌های قبلی که به بسیاری از کارمندان و افراد خوداشتغال اجازه می‌داد بدون ویزای اقامت، وضعیت اقامتی خود را قانونی کنند، در سال 2024 لغو شدند.

اتکا به ویزای قدیمی جست‌وجوی کار. پرتغال در اکتبر 2025 صدور ویزای عمومی جست‌وجوی کار قبلی را متوقف کرد. این ویزا قرار است با مسیری ویژه برای متقاضیان دارای مهارت‌های فنی تخصصی جایگزین شود، اما تا زمانی که مقررات جدید این برنامه به‌طور کامل تدوین نشوند، امکان ثبت درخواست وجود ندارد.

انتخاب مسیر اقامتی بدون در نظر گرفتن الزامات حضور در کشور. ویزاهای نوع D معمولاً برای افرادی در نظر گرفته شده‌اند که قصد دارند زندگی خود را در پرتغال مستقر کنند. ویزای طلایی متفاوت است و برای سرمایه‌گذارانی طراحی شده که تنها به حضور فیزیکی محدودی در این کشور نیاز دارند. برای افرادی که قصد مهاجرت تمام‌وقت ندارند، این تفاوت می‌تواند تعیین‌کننده باشد.

نادیده گرفتن تأثیر اعضای خانواده بر شرایط درخواست. شرایط احراز صلاحیت و الزامات مالی ممکن است با اضافه شدن همسر، فرزندان یا والدین تغییر کند. برای مثال، ویزاهای D7 و D8 مستلزم ارائه پس‌انداز اضافی برای اعضای خانواده هستند، در حالی که مبلغ سرمایه‌گذاری واجد شرایط برای دریافت ویزای طلایی با افزایش تعداد اعضای خانواده بیشتر نمی‌شود.

نکات کلیدی درباره ویزاهای ملی پرتغال 

1. شهروندان اتحادیه اروپا، منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس می‌توانند بدون ویزا در پرتغال زندگی کنند؛ در حالی که اتباع کشورهای ثالث ممکن است برای سفرهای کوتاه‌مدت به ویزای شنگن یا برای اقامت بیش از 90 روز به یک مسیر اقامتی نیاز داشته باشند.
2. ویزاهای نوع D پرتغال بر اساس هدف مشخصی از اقامت صادر می‌شوند. مسیرهای اصلی شامل اشتغال، کارآفرینی، فعالیت‌های تخصصی سطح بالا، تحصیل، پیوست به خانواده، درآمد غیرفعال و دورکاری هستند.
3. سرمایه‌گذاران می‌توانند بدون مهاجرت تمام‌وقت، واجد شرایط دریافت اقامت پرتغال شوند. حداقل سرمایه‌گذاری برای دریافت ویزای طلایی از €250,000 آغاز می‌شود و شرط حضور در کشور تنها 7 روز در سال است.
4. بیشتر ویزاهای اقامت تنها نخستین مرحله از فرایند دریافت اقامت هستند. دارندگان این ویزاها پس از ورود به پرتغال معمولاً باید از طریق آژانس ادغام، مهاجرت و پناهندگی پرتغال (AIMA) برای دریافت مجوز اقامت اقدام کنند. مدت اعتبار مجوز به مسیر اقامتی انتخاب‌شده بستگی دارد.
5. شرایط مربوط به اعضای خانواده در مسیرهای اقامتی مختلف متفاوت است. برخی برنامه‌ها در صورت اضافه شدن افراد تحت تکفل، به درآمد یا پس‌انداز بیشتری نیاز دارند.