ویزای طلایی پرتغال

هر شهروندِ کشوری خارج از اتحادیهٔ اروپا (EU) و منطقهٔ اقتصادیِ اروپا (EEA) می‌تواند درخواست دهد. متقاضی باید یکی از شرایطِ سرمایه‌گذاری و سایر الزاماتِ عمومی را دارا باشد، از جمله داشتنِ سنِ بالای 18 سال و نداشتنِ سابقهٔ کیفری.

اعضای نزدیکِ خانواده نیز می‌توانند واجدِ شرایط باشند: همسر، فرزندان و والدینِ تحتِ تکفل.

میزانِ سرمایه‌گذاری به گزینهٔ انتخابی بستگی دارد:

• €500,000 — در پژوهش، کسب‌وکار، واحدهای صندوق یا سرمایهٔ خطرپذیر
• €250,000 — در حوزهٔ هنر و میراثِ ملی

گزینهٔ دیگر، ایجادِ 10 شغل در پرتغال است که هیچ حداقلِ مبلغِ سرمایه‌گذاری برای آن تعیین نشده است.

خیر، دیگر امکان‌پذیر نیست. در حال حاضر مجوزِ اقامت فقط برای سرمایه‌گذاری در صندوق‌ها، علم، هنر، کسب‌وکار یا ایجادِ شغل صادر می‌شود، نه از طریق خریدِ ملک.

صندوق‌ها سرمایه را گردآوری می‌کنند و آن را در دارایی‌ها و بخش‌های متنوع سرمایه‌گذاری می‌کنند که به کاهشِ ریسک کمک می‌کند. واحدهای سرمایه‌گذاری باید حداقل به‌مدتِ پنج سال نگهداری شوند؛ معمولاً بازده در بازهٔ 6 تا 10 سال پرداخت می‌شود. میانگینِ بازده حدود 10% در سال است و سود سهام به‌صورت سه‌ماهه یا سالانه پرداخت می‌شود.

سرمایه‌گذاری‌ها باید حداقل به‌مدتِ پنج سال نگهداری شوند. وجوه معمولاً طی 6 تا 10 سال بازگردانده می‌شوند و واحدهای سرمایه‌گذاری را می‌توان به سایر سرمایه‌گذاران یا خودِ صندوق فروخت.

خیر، پرتغال صدورِ ویزاهای طلایی را متوقف نکرده است، اما از سال 2024 شرایط آن تغییر کرده است. خریدِ ملک و سپرده‌گذاریِ بانکی دیگر واجدِ شرایط نیستند. گزینه‌های معتبرِ کنونی شاملِ سرمایه‌گذاری در حوزهٔ هنر، علم، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و سرمایهٔ خطرپذیر یا کسب‌وکار هستند.

درخواستِ مجوزِ اقامت بر اساسِ اشتغال، تحصیل در دانشگاه، سرمایه‌گذاری یا پیوستن به خانواده ارائه می‌شود.

متقاضیان باید مدارکِ لازم را ارائه دهند، تواناییِ مالیِ خود را اثبات کنند و مدرکی از محلِ اقامت ارائه دهند.
مجوزهای اقامتِ مبتنی بر سرمایه‌گذاری از €250,000 آغاز می‌شوند. روندِ دریافتِ آن حدود 12 ماه زمان می‌برد.

پس از 5 سال اقامتِ قانونی اتباعِ خارجی می‌توانند برای اقامتِ دائم درخواست دهند.

پس از 10 سال، یک فردِ خارجی واجدِ شرایطِ درخواستِ شهروندی می‌شود. برای این کار باید ارتباطِ خود با کشور را نشان دهد و در آزمونی پایه دربارهٔ زبان، فرهنگ، تاریخ و چارچوبِ قانونیِ پرتغال پذیرفته شود.

اصطلاحِ رسمی برای Golden Passport وجود ندارد. سرمایه‌گذاران فقط 10 سال پس از دریافتِ اجازهٔ اقامت می‌توانند برای شهروندیِ پرتغال درخواست دهند.

درخواست‌ها به سازمانِ AIMA ارائه می‌شوند — سازمانِ ادغام، مهاجرت و پناهندگی (Agência para a Integração, Migrações e Asilo – AIMA). زمانِ بررسی بسته به هر پرونده متفاوت است، اما معمولاً حداقل 12 ماه طول می‌کشد.

پیش‌تر، ادارهٔ امورِ مهاجران و مرزبانی (Serviço de Estrangeiros e Fronteiras – SEF) مسئولِ بررسیِ درخواست‌ها بود. این اداره منحل شده و AIMA با هدفِ تسریع در فرآیند ایجاد گردیده است. با این حال، برخی متقاضیان همچنان تا دو سال در انتظار می‌مانند و سازمانِ AIMA با بیش از 375,000 درخواستِ تمدیدِ معوق روبه‌رو است.

سرمایه‌گذارانی که بیش از 183 روز در سال در پرتغال اقامت دارند، مقیمِ مالیاتی محسوب می‌شوند. مقیمان باید مالیاتِ بر درآمد حاصل از اشتغال، کسب‌وکار، اجاره، حق‌امتیاز (royalty) و بهره را پرداخت کنند. نرخ‌های مالیات تصاعدی است و بین 13.25 تا 48% متغیر می‌باشد.

غیرمقیمان باید 25% مالیات بر درآمدِ کسب‌شده در پرتغال بپردازند. خریدِ ملک نیز مشمولِ مالیات است و مالیاتِ تمبر به میزانِ 0.8% اعمال می‌شود.

اقامتِ دائم پس از زندگی در پرتغال به‌مدتِ حداقل 183 روز در سال اعطا می‌شود. این وضعیت مادام‌العمر است، اما کارتِ اقامت باید هر پنج سال یک‌بار تمدید شود.

شهروندی پس از 10 سال اقامتِ قانونی از طریق طبیعی‌سازی اعطا می‌شود. مسیرهای دیگرِ شهروندی شامل تولد، نسب، بازگشت به میهن یا ازدواج است.

سرمایه‌گذاران شهروندی را از طریق طبیعی‌سازی دریافت می‌کنند و باید:

• بالای 18 سال سن داشته باشند؛
• سابقهٔ کیفری نداشته باشند؛
• مالیات‌های خود را در پرتغال به‌موقع پرداخت کنند؛
• زبانِ پرتغالی را تا سطحِ A2 بیاموزند؛
• در جامعهٔ پرتغال ادغام شوند.

تابعیتِ پرتغال قابلِ انتقال به ارث است. فرزندانِ افرادی که از طریقِ تابعیتِ اقامتی (naturalisation) تابعِ پرتغال شده‌اند، پرتغالیِ متولد محسوب می‌شوند.