İspanya Dijital Göçebe Vizesi

 Başvuru şahsen yapılmalıdır başvuru sahibinin ikamet ülkesindeki İspanya konsolosluğuna. Ancak konsolosluktan randevu almak online olarak mümkündür.

Konsolosluk başvuruları 15—45 gün içinde işleme alır. Ardından dijital göçebe, pasaportuna yapıştırılan vizesini ve göçmenlik ofisi için randevu tarihini alır.

Vize, freelancerlara, şahıs işletmesi sahiplerine ve şirket çalışanlarına verilir. Gelirleri aylık en az €2.850 veya yıllık €34.190 olmalıdır.

Yakınlar başvuruya dahil edilirse gelir şartı artar: eş için €1.070 ve her ek aile üyesi için €360 eklenir.

Gelirin bir kısmı birikimlerle gösterilebilir, ancak tutar üç yıllık oturma izni süresinin tamamı için eksik kısmı karşılamalıdır. Örneğin, başvuru sahibi ayda €2.100 kazanıyorsa eksik €750, 36 ayla çarpılır. Bu durumda banka hesabında en az €27.000 göstermelidir.

Hayır, vize yalnızca başvuru sahibinin vatandaşlık veya ikamet ülkesindeki İspanya konsolosluğundan alınabilir.

Ancak dijital göçebe vize aşamasını atlayabilir: Schengen vizesiyle İspanya’ya girebilir ve doğrudan oturma izni başvurusu yapabilir.

İspanya, dijital göçebelerin yaşaması ve çalışması için en iyi ülkelerden biridir. Bu durum her yıl çeşitli expat sıralamalarıyla doğrulanır.

Ülke; yüksek yaşam kalitesi, uygun fiyatlar, çalışma için güvenilir internet altyapısı, güzel hava ve dinlenme ile sosyalleşme için birçok fırsat sunar.

Dijital göçebe İspanya’da yılda 183 günden fazla kalırsa vergi mukimi olur ve küresel geliri üzerinden vergi ödemek zorundadır. Vergi matrahına; kaynağı ne olursa olsun maaşlar, freelance gelirler, yatırımlar ve diğer kaynaklar dahildir. Oranlar %19 ile %47 arasında değişir.

Başvuru sahipleri, en az bir yıl önce kayıt edilmiş tüzel kişilerle çalışmalıdır.

Gelir, son üç aya ait banka hesap dökümleri, sözleşmeler ve iş sözleşmeleriyle teyit edilir. Freelancerlar ayrıca tamamlanan işlere ilişkin raporlar da sunar.

Dijital göçebe İspanya’da çalışabilir, ancak yerel şirketlerden elde edilen gelir toplam gelirin %20’sini aşmamalıdır.

Başlıca giderler şunları içerir:

1. Mülk kiralama veya satın alma. Numbeo’ya göre tek yatak odalı bir dairenin kirası aylık yaklaşık €700’dür.
2. Devlet harçları: konsolosluk harcı €80, NIE ücreti €9,84, oturma izni kartı ücreti €73,26.
3. Tercüme ve noter hizmetleri — €1.000+.
4. Bazı durumlarda sağlık sigortası — aylık €50+.

Ek maliyetler İspanya’ya seyahat ve beklenmeyen giderleri içerebilir.

Bu durum, belgeler bir yılın sonunda toplanıp sonraki yılın başında sunulursa yaşanabilir. Gelir eşiği, İspanya’nın meslekler arası asgari ücreti olan SMI’ye bağlıdır; bu tutar her yıl gözden geçirilir ve bir miktar artırılır.

Dijital göçebenin geliri SMI’nin en az %200’ü olmalıdır. Başvuru sahibinin geliri yetersiz kalırsa başvuru reddedilebilir. Bunu önlemek için yabancılara, gerekenden daha yüksek gelir göstermeleri tavsiye edilir.

Süreç genellikle yaklaşık dört ay sürer, göçmenlik danışmanıyla yapılan görüşmeden oturma izni kartının alınmasına kadar. Süre, başvuru sahibinin belgeleri ne kadar hızlı topladığına ve yetkililerin bunları ne kadar hızlı işlediğine bağlı olarak daha kısa veya daha uzun olabilir.

Konsolosluk veya göçmenlik ofisi ek belgeler talep edebilir. Bu gibi durumlarda başvuru sahiplerine, eksik belgeleri veya evrakları.

Oturma izni 3 yıl için verilir ve ardından 2 yıl daha yenilenebilir. Başvuru sahipleri talebi İspanya Kapsayıcılık, Sosyal Güvenlik ve Göç Bakanlığına sunmalıdır. Başvuru 30 gün içinde incelenir. Yeni oturma izni kartı şahsen teslim alınmalıdır.

Daimi ikamet, İspanya’da en az beş yıl yaşamış yabancılar için mümkündür. Bu süre içinde yılda altı aya kadar ülkeden ayrılmaya izin verilir, ancak toplamda on ayı aşmamalıdır.

İspanya vatandaşlığı, ülkede 10 yıldan fazla yaşamış yabancılar için mümkündür. Başvuru sahipleri gerekli belgeleri toplamalı ve İspanyolca, kanunlar ve kültür sınavlarını geçmelidir.

İspanya genel olarak çifte vatandaşlığa izin vermez: başvuru sahipleri diğer pasaportlarından vazgeçmelidir. Fransa, Portekiz, Filipinler, Andorra, Ekvator Ginesi ve Surinam, Bolivya ile Guyana hariç çoğu Latin Amerika ülkesinin vatandaşları için istisnalar geçerlidir.